ตอนที่ 25 คนดีถูกขี่

ท่ามกลางการใส่ร้ายเต็มหน้าจอ ชีหยวนกลับมองเห็นข้อความที่แตกต่างนี้ได้อย่างชัดเจน

นางชะงักไปครู่หนึ่ง

ชีหยวนรู้ดีว่าตนเองไม่เคยให้ 'คำแนะนำ' อะไรกับเจียงไหลเลย

จากนั้นก็เข้าใจในทันที—

นี่คืออีกฝ่ายตั้งใจช่วยเหลือ

ความหดหู่เล็กน้อยที่เพิ่งก่อตัวขึ้นเมื่อครู่จึงพลันสลายหายไป

ตามจริงนางไม่ได้มีความทะเยอทะยานอันยิ่งใหญ่อะไร

เพียงแต่ไม่อยากเห็นชีวิตที่ยังมีลมหายใจต้องสูญสิ้นไปอย่างเปล่าประโยชน์ต่อหน้า

ถ้าบังเอิญว่ามีใครสักคนขาดแค่ไม้ไม่กี่ท่อนนี้เพื่อเอาชีวิตรอดล่ะ?

หากเปรียบกลุ่มมนุษย์เป็นมหาสมุทรกว้างใหญ่

โดยตัวมันเองก็เกิดจากการมาบรรจบกันของสายน้ำนับไม่ถ้วนที่ดูเผิน ๆ แล้วไม่เคยมีเส้นทางมาบรรจบกัน

คนแปลกหน้าทุกคนล้วนอาจเป็นคนรักของใครหรือครอบครัวของใคร

ทุกปัจเจกบุคคลที่ดูเหมือนอยู่อย่างโดดเดี่ยว ล้วนแบกรับพันธะและความรู้สึกไว้

ดังนั้น ภายในขอบเขตความสามารถของตน ชีหยวนจึงไม่อยากทำตัวเย็นชาจนเกินไป

แม้ว่าความหวังดีที่นางทุ่มเทลงไปจะเปรียบเหมือนเด็กทารกยืนขว้างหินอยู่ริมแอ่งน้ำ

ระลอกน้ำที่กระเซ็นขึ้นมาจะเปื้อนเนื้อตัวตนเอง

ก้อนหินเล็ก ๆ ก็จะถูกแอ่งน้ำกลืนหายไปอย่างรวดเร็ว

แต่ขอเพียงสามารถทำให้เกิดระลอกคลื่นแม้เพียงน้อยนิด

นั่นก็คุ้มค่าแล้ว

และในตอนนี้ เจียงไหล รวมถึงเพื่อน ๆ ที่ช่วยพูดแทนนั้น

ก็คือ 'ระลอกคลื่น' ที่สะท้อนอยู่ในดวงตาของนางนั่นเอง

ชีหยวนครุ่นคิด ว่าสิ่งนี้เองน่าจะเป็นเหตุผลที่นางยอมเป็น 'คนดีใจอ่อน'

มุมปากของนางแต้มด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนเล็กน้อย แล้วเปิดแผงข้อมูลของตน:

'ลำดับพรสวรรค์: 178 นักช้อปผู้คลั่งไคล้'

'ทักษะที่หนึ่ง: ได้รับร้านค้าพกพา สิ่งของที่เก็บได้จะถูกเปลี่ยนเป็นเหรียญทองที่ใช้จ่ายในร้านค้าโดยอัตโนมัติ'