บรรยากาศมื้ออาหารอันสงบสุขดำเนินต่อไปได้ไม่นาน
"ราชา"กินเนื้อบนจานจนหมด แล้วเลียริมฝีปาก
ดวงตาขุ่นมัวของเขากวาดมองทุกคนที่อยู่ตรงนั้น ก่อนจะหยุดลงที่ใครคนหนึ่งด้านหลัง
"ราชา"เผยรอยยิ้มประหลาด เขาขยับปาก ส่งเสียงพยางค์กระท่อนกระแท่นสองพยางค์ออกมา:
“เจียง ไหล”
เจียงไหลผู้ถูกเรียกชื่อถอนหายใจเงียบ ๆ วางส้อมในมือลง:
“ฉันอยู่นี่ค่ะ ฝ่าบาท”
กฎข้อที่ห้า: "ระหว่างงานเลี้ยง ราชาจะสุ่มถามคำถามผู้เล่นทุกคน"
"ผู้เล่นที่ถูกเรียกชื่อ โปรดหยุดทุกการกระทำทันที แล้วตั้งใจตอบคำถามของราชา"
"ห้ามโกหก ห้ามปฏิเสธที่จะตอบ"
เจียงไหลไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไรถึงจะเรียกว่า “ตั้งใจ” แต่เพื่อความรอบคอบ
เธอก็ยังหยุดทุกการกระทำตามข้อกำหนดของกฎอย่างเคร่งครัด
ถึงขั้นหมุนตัวหันหน้าไปทางราชา
แล้วจ้องอีกฝ่ายด้วยดวงตาทั้งสองข้างที่เปี่ยมความจริงใจ
ราวกับนักเรียนดีเด่นที่กำลังรอให้คุณครูเรียกตอบคำถาม
"ราชา"ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนถามว่า:
“วันนี้คุณไปที่ไหนมา แล้วทำอะไรบ้าง?”
เจียงไหลไม่รู้ว่าเป็นเพราะคะแนนความรู้สึกดีของเธอในสายตา"ราชา"ต่ำเกินไปหรือเปล่า
อีกฝ่ายถึงเลิกแม้แต่จะแสดงละคร
ขี้เกียจพูดอ้อมค้อม เปิดฉากมาก็ยิงคำถามเด็ดขาดใส่ทันที
ถามรวดเดียวสองข้อ ราวกับอยากส่งเธอไปตายให้เร็วขึ้น
เจียงไหลรู้สึกได้ว่าสายตาของแม่อุปถัมภ์นางฟ้าทั้งสามจับจ้องมาที่เธอ