ผ่านไปครู่ใหญ่ เสียงของเจียงไหลก็ดังแผ่วเบาข้างหูออโรร่า:
“ทำไมต้องทำแบบนี้?”
ความทรงจำของเธอยังฟื้นกลับมาไม่หมด จึงไม่รู้ว่าแผนการยิ่งใหญ่นั่นแท้จริงแล้วเป็นอย่างไร
แต่ตอนนี้เธอพอมองเห็นเค้าลางของเส้นทางที่นองไปด้วยเลือดแล้ว
เจียงไหลไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นคนเสียสละมากนัก
เธอทำใจสละชีวิตเพื่อคนแปลกหน้าที่ไม่เกี่ยวข้องกันไม่ได้
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงกรงขังที่ทำให้คนอยากตายมากกว่าอยากมีชีวิตเช่นนี้
ดังนั้นท่าทีที่เธอมีต่อคนส่วนใหญ่จึงเป็นแบบ “ใครไม่หาเรื่องฉัน ฉันก็ไม่หาเรื่องใคร” มาโดยตลอด
หากไม่เกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ของตัวเอง เธอก็แทบไม่เคยเตือนอะไรใน"ห้องสนทนา"ก่อน
ลึก ๆ แล้ว เจียงไหลไม่คิดว่าชีวิตของคนอื่นเกี่ยวข้องกับเธอ
เธอเป็นแค่คนธรรมดาที่แทบเอาตัวเองให้รอดยังลำบาก
แต่ในเวลานี้ เจียงไหลมองออโรร่าแล้วจู่ ๆ ก็อยากได้คำตอบขึ้นมา
ถ้าออโรร่าไม่มีจิตสำนึกของตัวเอง บางทีคงไม่ต้องทุกข์ทรมานขนาดนี้
แต่ไม่ว่าจะเป็นออโรร่าหรือเจียงหมิงจู พวกเธอต่างก็ยังมีจิตสำนึกหลงเหลืออยู่
อย่างน้อยเจียงหมิงจูก็เคยปรากฏตัวในความทรงจำของเธอ
แต่ตอนนี้ เมื่อมองออโรร่า เจียงไหลก็รู้ดีเหลือเกินว่า
เธอกับอีกฝ่ายไม่ได้มีความผูกพันลึกซึ้งอะไรกันเลย
ออโรราอยู่ที่นี่มานาน รอคนที่ชื่อ “เจียงไหล”
ก็เพียงเพราะคำพูดที่ซ่งฉือทิ้งไว้เท่านั้น
ทำไมกัน? มีอะไรถึงทำให้เธอ...พวกเธอยอมทำถึงขั้นนี้?