เจียงไหลจามเสียงดัง
ความองอาจเมื่อครู่มลายหายไปในพริบตา
“หนาว หนาว หนาว หนาว หนาว!”
เธอพ่นลมหายใจออกมาเป็นไอขาว วิ่งจู๊ดกลับเข้ากระท่อมน้อย
ด้วยความที่ออกไปเร็วเกินไป เลยยังไม่ได้เปลี่ยนเสื้อผ้า
เสื้อผ้าสองชั้นที่สวมอยู่ให้ค่าความกันหนาว +30 เมื่อรวมถุงเท้าก็แค่ 40
ถ้าอยู่ข้างนอกแบบนี้ จะต่างอะไรกับการวิ่งแก้ผ้า?!
โทษไอ้สิ่งแปลกปลอมนั่น!
ทำไมต้องเหลือพลังชีวิตนิดเดียวมาล่อเธอด้วย
เธอก็แค่ทำผิดแบบที่ผู้หญิงทุกคนเป็นกัน
ในอุณหภูมิติดลบสี่สิบองศา ชุดนอนหมีน้อยต้องพักงานชั่วคราวแล้ว
เจียงไหลเปลี่ยนมาสวมชุดกันหนาวลายการ์ตูน
และข้างในยังคงใส่ชุดนอนฤดูใบไม้ร่วง
เมื่อสวมทับกัน ค่าความกันหนาว +50
ตอนนี้กระเป๋ามีช่องเก็บของได้สิบห้าช่อง เจียงไหลยัดแผ่นทำความร้อน อาหาร และน้ำใส่เข้าไปเล็กน้อย
ถือค้อนเหล็กและไม้เท้าเล็กไปด้วย
เผื่อกรณีฉุกเฉิน ยังยัดมีดสั้นเล่มที่มากับบาดทะยักเข้าไปอีก
จากนั้นก็ใช้ไม้สนสีเงินยี่สิบหน่วย ซ่อมแซมค่าความทนทานของกระท่อม
แล้วรีบออกไปข้างนอกอย่างร้อนรน
ตามกฎแล้ว เมื่อพายุหิมะสิ้นสุดลง จะมีหีบสมบัติพรั่งพรูลงมามากมาย
"โจวต้าลี่": “ช่วยด้วย! ต้นสนสีเงินบ้าไปแล้ว! ใครมาช่วยฉันที! พิกัด: (1297,3344)!”
"เฉินจือหยา": “ห่างกันเป็นหมื่นแปดพันเมตรแน่ะเพื่อน ใจอยากช่วยแต่แรงไม่มี”
"ซูถง": “เหย! นี่มันต้นไม้หรือเปล่าเนี่ย! น่ากลัวชะมัด! ตีฉันทีเดียวพลังชีวิตลดตั้ง 10 หน่วย!”
"ฉีเสี่ยวอวี่": “ต้นสนสีเงินของพวกแกก็บ้าเหมือนกันเหรอ? ฉันเพิ่งเข้าไปก็โดนเหวี่ยงห้อยหัวเลย!”