"ราชินีหมาป่าลิลิธ"ยังคงยืนอยู่กับที่ ไม่ขยับเขยื้อน
แต่เงาใต้เท้าของมันกลับเคลื่อนแยกไปสามทิศทางอย่างมีเป้าหมาย
เงาหนึ่งเล็งไปยังเสิ่นชิงหรานที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่รอบนอก
อีกเงาหนึ่งแผ่ไปทางอวี๋ฉือซึ่งอยู่ไกลที่สุด
ส่วนเงาที่มีขอบเขตกว้างที่สุดพุ่งเข้าใส่เจียงไหลทั้งสามคน
“แยกกันวิ่ง”
เจียงไหลพูดเสียงเบา
ทันทีที่ทั้งสามแยกจากกัน
เงาที่ใหญ่ที่สุดกลับแตกออกเป็นสามสาย ไล่ตามเป้าหมายคนละคน
สถานการณ์ของ"บอสโลก"แห่งนี้จึงดูแปลกประหลาดขึ้นมาชั่วขณะ
"ราชินีหมาป่าลิลิธ"ซึ่งเป็นบอสยืนสง่างามอยู่ตรงกลาง
บางครั้งก็สางขนของตัวเองอย่างไม่รีบร้อน
รอบตัวมัน ผู้เล่นห้าคนกระโดดหลบอะไรบางอย่างกันจ้าละหวั่น
แต่พื้นที่ที่กำหนดไว้มีขนาดเพียงเท่านี้
ไม่นานก็มีคน “วิ่งมาเจอกันในทางแคบ”
ชั่วขณะที่เสิ่นชิงหรานกับอวี๋ฉือวิ่งสวนกันไปคนละทิศ
เงาที่ทอดออกมาจากใต้เท้าอวี๋ฉือ
ก็เอาหัวไปชนเข้ากับช่วงน่องของเงาเสิ่นชิงหราน
“โอ๊ย!”
ขาของเสิ่นชิงหรานบิดวูบ เขาเซไปสองก้าว
ราวกับมีบางอย่างที่มองไม่เห็นฟาดใส่น่องอย่างจัง
โชคดีที่เสิ่นชิงหรานตอบสนองได้ไว ก่อนที่ร่างจะกระทบพื้นทราย
เขาก็ตบฝ่ามือลงกับพื้นทราย อาศัยแรงส่งยันตัวขึ้นมา
แล้วกลับมาทรงตัวได้อย่างรวดเร็ว
อวี๋ฉือเองก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน
เขากุมหน้าผาก ดวงตาดูมึนงงเล็กน้อย
ทั้งคู่เคลื่อนที่เร็วมาก การชนกันครั้งนี้
เกือบทำให้เขา “ล้างความทรงจำทั้งหมดในคลิกเดียว”