ขนตาของเจียงไหลขยับไหวรวดเร็วสองครั้ง
ราวกับมีบางอย่างกำลังจะเผยออกมา ทว่ากลับถูกกดเอาไว้เสียก่อน
แต่การเคลื่อนไหวของเธอไม่หยุดชะงักแม้แต่น้อย
เธอเก็บค้อนแล้วถอยฉากอย่างคล่องแคล่ว
หลบการพุ่งเข้าใส่ของ"ราชินีหมาป่าลิลิธ"
เม็ดทรายสีเหลืองปลิวฟุ้งแล้วร่วงลงมา ทำให้คนที่สูดเข้าไปอึดอัดไม่น้อย
แต่เจียงไหลเพียงเงยหน้าขึ้นอย่างสงบนิ่ง
มอง"ค่าพลังชีวิต"ของ"ราชินีหมาป่าลิลิธ"
เมื่อได้ยินเสียงที่ทั้งคุ้นเคยและแปลกหน้า
เธอไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกในใจอย่างไร
ราวกับสายลมหยุดนิ่ง เม็ดทรายก็หยุดปลิว
ทุกสรรพเสียงเงียบงัน
เหลือเพียงหัวใจในอกที่ยังเต้นอยู่ท่ามกลางความเวิ้งว้าง
ครั้งแล้วครั้งเล่า
เจียงไหลค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจขุ่นมัวออกมา
สงบจิตใจลง แล้วกำ"ค้อนไว้อาลัย"ในมือแน่น
ลืมไปหมดแล้วจริง ๆ เหรอ...
เธอยังคงไม่ตอบ
ถึงขั้นฮัมทำนองบางอย่างที่ไม่รู้จักขึ้นมาในหัว
ใช้มันปะทะเวทมนตร์กับเสียงที่ดังอยู่ข้างหู
ทว่า"นกหวีดเงียบสีแดงสด"ที่ห้อยอยู่ตรงอกกลับเริ่มร้อนระอุขึ้นมาอีกครั้ง
ตัวอักษรสีชมพูขนาดเล็กปรากฏขึ้นถี่ ๆ
ราวกับกำลังพูดคุยกับใครบางคนที่มองไม่เห็นจากคนละฟาก
——“ไหลไหลเก่งขึ้นมากเลยนะ”
“ตอนนี้พึ่งพาตัวเองได้เต็มที่แล้วด้วย”
ตัวอักษรสีชมพูลอยไหว ราวกับพลอยภูมิใจไปด้วย
“แน่นอน ตอนนี้เธอเป็นที่หนึ่งใน"กระดานจัดอันดับ"แล้ว”
“ครองอันดับหนึ่งต่อเนื่องเลยนะ!”
“เก่งใช่ไหมล่ะ”
เสียงนั้นเกิดจากทักษะพิเศษของ"ราชินีหมาป่าลิลิธ"