เจียงไหลทั้งห้าคนบนพื้นสบตากัน
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า หลังจาก"อดัม"ที่มี"ดาบแห่งความจริง"ปักอยู่ปรากฏตัวขึ้น
พวกเขาก็รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าอาการเคว้งคว้างราวกับ
วินาทีถัดไปจะ “ล่องลอยไปตามลม” นั้นค่อย ๆ ทุเลาลง
แม้แต่พลังชีวิตที่ไหลหายไปก็เริ่มกลับคืนสู่ร่างกายทีละน้อย
ความสนใจของ"ลิลิธ"ถูก"อดัม"ที่กำลังเสียท่าเบนไปจนหมด
“พวกเรา นี่มัน...”
เสิ่นชิงหรานงุนงงไปชั่วขณะ
เจ้าสองตัวบนฟ้ายืนประจันหน้ากัน
ดูอย่างไรก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่พวกเขาจะเข้าไปยุ่งได้
ส่วนเจียงไหลกลับมองซ้ายทีขวาที
ขอบเขตของ"บอสโลก"ถูกหมอกดำบดบังจนพร่าเลือนแล้ว
แค่เข้าใกล้ก็สัมผัสได้ถึงแรงต่อต้านที่เคลื่อนไหวอยู่ภายในอย่างเลือนราง
ราวกับมีกฎบางอย่างพันธนาการเอาไว้ ไม่อนุญาตให้ออกไป
เจียงไหลกวาดตามองไปรอบ ๆ อย่างรวดเร็ว ก่อนจะตัดสินใจได้
เธอนั่งขัดสมาธิลงกับพื้น ยกมือเท้าคางแล้วพูดว่า
“ถือว่ามาดูฉากคัตซีนก็แล้วกัน”
จิงอวิ๋นซิ่วครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะนั่งลงข้างเธอ
“ก็มีเหตุผล”
เสิ่นชิงหรานคิดตามแล้วก็ยิ้มออกมา “จริงด้วย”
ถึงอย่างไรก็ดำเนินมาถึงขั้นนี้แล้ว ต่อให้ไม่ใช้ไอเทมก็หนีไปไม่ได้
ถ้าใช้ไอเทม ก็เท่ากับยอมแพ้"บอสโลก"ด้วยตัวเอง
ถ้าเป็นแบบนั้น ที่โดนอัดมาเสียยกใหญ่ก่อนหน้านี้ก็สูญเปล่าหมด
ในเมื่อวิกฤตถึงตายคลี่คลายลงแล้ว จะดูก็ดูไปเถอะ