สองลูกหมาป่าสายความเร็วเป็นฝ่ายพุ่งเข้าโจมตีทุกคนก่อน
เจียงไหลกับเสิ่นชิงหรานที่วิ่งนำอยู่หน้าสุดจึงรับศึกเต็ม ๆ
ทั้งคู่กับลูกหมาป่าต่างก็ “พุ่งเข้าหากัน”
ระยะห่างลดลงอย่างรวดเร็ว
มองหมาป่าตัวน้อยที่แยกเขี้ยวใส่ เจียงไหลก็กระตุกมุมปาก
ถึงทุกคนจะพยายามไม่โจมตีพวกมันแล้วก็เถอะ
แต่พวกมันดันยืนกรานจะพุ่งเข้ามารับความเสียหายระหว่างต่อสู้ให้ได้
ไป ๆ มา ๆ ค่าพลังชีวิตของลูกหมาป่าทั้งสองก็ลดลงไปเกือบ 100 แต้ม
เจียงไหลเปลี่ยนค้อนไว้อาลัยจากมือขวาไปอยู่มือซ้ายทันที
พอมือว่าง เธอก็ตบลูกหมาป่าที่กระโจนเข้ามาตรงหน้าอย่างไม่เกรงใจ
ถนัดมือสุด ๆ
แรงกำลังดี มึนได้แต่ไม่เจ็บสมอง
ลูกหมาป่าถูกตบจนร้อง “เอ๋ง”
ร่วงลงไปบนพื้นทราย กลิ้งขดเป็นก้อนกลมสีเหลือง
เสิ่นชิงหรานที่อยู่ข้าง ๆ เหลือบมอง แล้วก็เข้าใจทันที
เขาใช้สันดาบตบหัวลูกหมาป่าที่อยู่ตรงหน้า
ได้ยินเสียง “เพี๊ยะ” ดังลั่น
เจ้าหมาป่าน้อยตัวนั้นก็โดนฝ่ามือพิสดารเข้าไปอีกฉาด
ในจังหวะนั้นเอง ราชินีหมาป่าลิลิธที่ถูกหลินซีว่างดึงความสนใจก็ขยับตัว
หางหมาป่าด้านหลังของมันพองขยายอย่างรวดเร็ว สะบัดเป็นเงาพร่ามัวใต้แสงจันทร์
ตอนฟาดลงมา เสียงแหวกอากาศแหลมคมบาดหู
แต่ยังดีที่สำหรับพวกเขาแล้ว
ความเร็วระดับนี้ เมื่อเทียบกับเงาลวงแห่งบาปที่เพิ่งเจอ
แทบจะเป็นเรื่องเด็กเล่น
หลังจากโดนเจียงไหลเงาลวงตบไปมาเหมือนลูกเทนนิส
ลอยจากฟากหนึ่งของสนามไปอีกฟาก