“ไม่ไหว นึกไม่ออกแล้ว ปวดหัว”
เซี่ยอิงขบคิดอยู่นาน ก่อนสีหน้าจะพลันห่อเหี่ยว
เขานวดขมับที่ปวดตุบ ๆ แล้วเลิกพยายามนึกถึงที่มาของ"หมาบ้า"อย่างจริงจัง
“ยังไงความสามารถของ"หมาบ้า"ก็คล้ายกับการเอาชิ้นส่วนร่างกายมาต่อกัน”
“เขาได้รับความสามารถบางส่วนจากชิ้นส่วนที่นำมาต่อได้”
เซี่ยอิงยักไหล่ “เหมือนจะมีคนพูดไว้นานแล้วว่า"หมาบ้า"ไม่มีร่างกายที่สมบูรณ์อีกต่อไป”
“ทุกส่วนบนร่างกายเขาล้วนมาจากการต่อชิ้นส่วนทั้งนั้น”
“ดูเหมือนจะมีแค่หัวเท่านั้นที่เป็นของเดิม”
คำพูดนี้ฟังดูสยดสยองอยู่บ้าง แต่เป็นความจริง
เจียงไหลพอเข้าใจแล้วว่าทำไมเซี่ยอิงถึงปวดหัว
อาการนั้นคงคล้ายกับเวลาที่เธอพยายามฝืนรื้อฟื้นความทรงจำบางอย่างขึ้นมาเป็นครั้งคราว
อย่างที่เซี่ยอิงบอก"หมาบ้า"เป็นสายพันธุ์ต่างถิ่น แต่ความสามารถของเขากลับทำงานหลังจากตายไปแล้ว
ตรงนี้จึงเกิดข้อขัดแย้งขึ้น
หลังจาก"สายพันธุ์ต่างถิ่น"ตาย พวกมันจะกลายเป็นของเหลวข้นสีดำคล้ำ แล้วถูกพื้นดินดูดซึมไป
ไม่มีทางมีความสามารถในการต่อชิ้นส่วนร่างกายอะไรทั้งนั้น
ในเมื่อ"หมาบ้า"ได้ความสามารถมาหลังตาย ก็แปลว่าอย่างน้อยเขาต้องมีศพเหลืออยู่
ในบรรดา"มลทิน" "สายพันธุ์ต่างถิ่น"และ"ผู้เล่น"
มีเพียง"ผู้เล่น"เท่านั้นที่เมื่อตายแล้วไม่กลายเป็นน้ำสีดำ และยังคงมีศพอยู่
ดังนั้น"หมาบ้า"น่าจะตายในตอนที่ยังเป็น"ผู้เล่น"
จากนั้นสกิลพรสวรรค์บางอย่างของเขาก็ทำงาน ทำให้เขา “รอดชีวิต” และกลายเป็น"สายพันธุ์ต่างถิ่น"