เพราะไม่มีน้ำซุปหม้อไฟ โต๊ะหม้อไฟเลยถูกใช้เป็นโต๊ะกินข้าวซะส่วนใหญ่
ตรงกลางที่ใส่น้ำซุปก็ใช้ใส่ซุปหัวไชเท้าที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ ๆ
ไอร้อนกรุ่นลอยขึ้น
"ซุปหัวไชเท้าหอมกรุ่นสดชื่น"
"ปรุงจากต้นหอมกลายพันธุ์คุณภาพดีเยี่ยม หัวไชเท้า และเห็ดหอมธรรมดา"
"ได้รับคุณสมบัติพิเศษเพิ่มเติม: เมื่อกินครั้งแรก ค่าพละกำลังสูงสุดเพิ่มขึ้นถาวร 10 แต้ม"
เห็ดหอมกลมกล่อมปนอยู่กับหัวไชเท้าขาวนุ่ม ลอยตุ๊บป่อง ๆ อยู่ท่ามกลางไขมันบาง ๆ
ประดับด้วยสีเขียวของต้นหอมเป็นจุด ๆ
"ฟักเขียวผัดหมูสับ"
"ปรุงจากฟักเขียวกลายพันธุ์คุณภาพดีเยี่ยม"
"ได้รับคุณสมบัติพิเศษเพิ่มเติม: เมื่อกินครั้งแรก พลังป้องกันเพิ่มขึ้นถาวร 5 แต้ม"
นอกจากนี้ยังมี "เห็ดหอมผัดหมู" และ "ผักสลัดบดมันฝรั่ง"
แม้ผักสลัดจะไม่ได้ปลูกให้มีคุณภาพ “ดีเยี่ยม” แต่เมื่อผ่านมือเชฟเสิ่น
ก็ยังคงชวนให้น้ำลายสอ
เจียงไหลเพิ่งจะคีบตะเกียบ ก็ได้ยินเสียง “ตึง” ดังขึ้น
เสิ่นชิงหรานที่กำลังถอดผ้ากันเปื้อนชะงักค้าง เงยหน้าขึ้นมอง
สายตาของหลินซีว่างก็ละจากตัวเจียงไหล
อวี๋ฉือพบว่าทุกคนมีปฏิกิริยา ก็เอียงศีรษะตามช้ากว่าคนอื่น
หลินเจ้าเหย่เพิ่งแตะพื้น ก็เห็นสายตาสี่คู่จากใต้ที่บังฝนด้านหน้าจ้องเขม็งมา
เกิดอะไรขึ้น มาไม่ถูกเวลาหรอ
สีหน้าเจียงไหลดูราวกับจะพูดยาก:
“มีโอกาสไหม ที่ฉันบอกว่าใช้ประตูหน้า หมายถึงเปิดประตู แล้วก็ปิด?”
ตะเกียบในมือเธอยกขึ้นนิดหนึ่ง เสริมประโยคต่อไป: