คู่มือเอาชีวิตรอดในกระท่อมไม้ผุ

ตอนที่ 141 เมืองน้ำแข็งผนึก

6 นาที· 1.4K คำ

กลางวันแรกหลังพายุหิมะ การเก็บเกี่ยวมักจะอุดมสมบูรณ์ที่สุด

ทั้งห้าคนกินข้าวเสร็จ ก็ออกเดินทางเริ่มกิจกรรมค้นหาสิ่งของสำหรับวันนี้

ตอนแยกย้ายกัน หลินเจ้าเหย่เดินเข้าไปใกล้หลินซีว่างหนึ่งก้าวอย่างเงียบ ๆ

ยืนอยู่ตรงนั้นด้วยท่าทีสงบนิ่ง เหมือนเครื่องรางป้องกันตัวไซส์ใหญ่

ทั้งสองคนแยกย้ายกันไปที่หน้าประตูค่าย

เวลามีจำกัด เจียงไหลขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซค์หิมะ พุ่งทะยานไปทางตะวันออกเฉียงเหนือสู่แผ่นน้ำแข็ง

เธอครุ่นคิดมาตลอด ว่าเงาราง ๆ ที่เคยเห็นใต้แผ่นน้ำแข็งนั่นคืออะไรกันแน่?

ตอนนี้เกือบจะแน่ใจได้แล้วว่า เกมนี้ไม่ได้เล่นแค่รอบเดียว

สิ่งที่ถูกซ่อนไว้ใต้แผ่นน้ำแข็งหนาเตอะนั่น จะเป็นของตกค้างจากเกมรอบก่อนหรือเปล่า?

ระบบไม่เคยบอกเลยว่า ต้องเล่นเกมทั้งหมดกี่รอบ

ถ้าเกมมีจุดเริ่มต้นและจุดจบ มันก็จะเปิดใหม่และรีเซ็ตจบไปเรื่อย ๆ

แล้วจุดสิ้นสุดของผู้เล่นอยู่ที่ไหน?

เจียงไหลไม่จำเป็นต้องสนใจเรื่องใหญ่ระดับดวงดาว แค่เดินบนเส้นทางตรงหน้าก็พอ

แต่เธอไม่หวังว่าตัวเองจะเดินไปบนทางตันอย่างงง ๆ

สิบนาทีต่อมา

มอเตอร์ไซค์หิมะสีชมพูจอดนิ่งอยู่บนพื้นน้ำแข็งกว้างใหญ่

น่าจะแถว ๆ นี้ ที่แรกที่เจอไก่ไฟพันธุ์กลายพันธุ์

และเพราะไก่พวกนั้นตาย อุณหภูมิรอบตัวมันละลายหิมะ

เจียงไหลถึงได้เห็นสีเขียวน้ำเงินลึกล้ำนั่นเป็นครั้งแรก

ก็นับว่าเป็นการกลับมาเยือนสถานที่เก่าอีกครั้ง

เธอล้วงไม้เท้าออกมา ออกแรงเล็กน้อย แทงลงไปในหิมะตรงหน้า

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป