“พวกเรา?”
เสิ่นชิงหรานชะงักฝีเท้า น้ำเสียงแฝงคำถามอย่างชัดเจน
สาวใช้ที่ถืออาหารเช้ากำลังเดินขึ้นไป แสดงว่าที่ประทับของเจ้าหญิงอยู่บนชั้นด้านบน
เจียงไหลคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยว่า
“พวกเราลงไปข้างล่าง”
จากข้อมูลที่รู้ในตอนนี้ นิสัยของ "เจ้าหญิง" คนนี้เห็นได้ชัดว่าไม่เหมือนในนิทาน
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อวิเคราะห์จากกฎแล้ว เธออาจจงใจหาเรื่องผู้เล่นด้วยซ้ำ
ตอนนี้สถานที่สำคัญหลายแห่งก็ยังหาไม่พบ
โดยเฉพาะ "ห้องจัดเลี้ยง" ที่ต้องไปคืนนี้
หากขึ้นไปชั้นบนโดยไม่คิดหน้าคิดหลัง ก็ไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
เกิดดวงซวยไปเจอ "เจ้าหญิง" ที่แตกต่างจากในนิทานคนนี้เข้าพอดีล่ะ?
เพราะฉะนั้น สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้คือสำรวจแผนที่พื้นฐานให้ได้มากที่สุดอย่างมีประสิทธิภาพและปลอดภัย
แล้วค่อยคิดเรื่องการสำรวจส่วนที่ลึกกว่านี้
ทั้งห้าคนนับขั้นบันไดที่เดินลงมา เพื่อให้แน่ใจว่าก้าวสุดท้าย
ตรงกับขั้นที่ 20 พอดี
ยังเดินลงไปไม่ถึงด้านล่าง เสิ่นชิงหรานก็สูดจมูกฟุดฟิด
“ฉันได้กลิ่นหอม”
หลินซีว่างเผลอสูดจมูกตามไปด้วย
แต่กลับไม่ได้กลิ่นอะไร มีเพียงความเย็นจาง ๆ แผ่ออกมาจากผนัง
เธอหันไปมองอย่างงุนงง
ดวงตาเสิ่นชิงหรานเป็นประกาย “ข้างหน้าเป็นห้องครัว!”
เขาพูดอย่างมั่นใจ
เจียงไหล “……”
เหมือนจะเจอคนที่มีประโยชน์กว่าเครื่องนำทางจีพีเอสเข้าให้โดยไม่ตั้งใจ
พวกเขาเดินลงบันได กลิ่นขนมปังอุ่น ๆ ค่อย ๆ หอมชัดขึ้น