"นับถอยหลังสู่นรกร้อนระอุ: 24 วัน"
"อุณหภูมิวันนี้: -30 ถึง -20 องศาเซลเซียส"
"ช่วงเวลามืด: 10 ชั่วโมง"
ทั้งสี่คนนั่งล้อมโต๊ะอาหารด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
บนโต๊ะไม่เพียงมีอาหารร้อนกรุ่น
แต่ยังมี...
อิฐก้อนหนึ่ง
“ดูอะไรกันอยู่?”
เสิ่นชิงหรานเพิ่งเอาอาหารไปให้กลุ่มเชลยทั้งสี่เสร็จ ก็เดินเอื่อย ๆ เข้ามา
เขาปลดผ้ากันเปื้อนไปด้วย เดินไปนั่งประจำที่ไปด้วย
เจียงไหลประคองชามซุปไว้ด้วยสองมือ เดิมทีกำลังเหม่อลอยอยู่
เมื่อได้ยินดังนั้น เธอก็ดื่มซุปข้าวโพดไปคำหนึ่ง
แล้วใช้มือข้างหนึ่งเคาะอิฐก้อนที่กำลังเป็นจุดสนใจของทุกคนเบา ๆ
“กำลังดู ‘อิฐสายน้ำแห่งปฐมกาล’ ก้อนนี้อยู่”
ก่อนหน้านี้เสิ่นชิงหรานยุ่งอยู่กับการทำอาหาร ยังไม่มีเวลาอ่านข้อความในแชทกลุ่ม
“พี่เสิ่น มานี่เร็ว ๆ!”
หลินซีว่างโบกมือให้ ดวงตาหยีโค้งเป็นรอยยิ้ม
“พี่ฉือกำลังจะเล่าแล้ว”
เจียงไหลเหลือบมองเสิ่นชิงหราน
ใบหน้าอีกฝ่ายไม่เผยความเหนื่อยล้าแม้แต่น้อย
กลับดูสดชื่นกระปรี้กระเปร่าราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ที่จริง จากปริมาณกล่องสมบัติไอเทมที่หาได้ในตอนนี้
ทุกคนกินอาหารสำเร็จรูปที่ได้จากกล่องสมบัติเป็นมื้อเช้า กลางวัน และเย็นได้สบาย ๆ
ไม่จำเป็นต้องก่อไฟทำอาหารทุกวันเลย
แต่เจียงไหลรู้ดีว่า ต่อให้ไม่นับสารานุกรมเทพเตาไฟของเสิ่นชิงหราน
แค่เรื่อง “ทำอาหาร” อย่างเดียวก็ไม่ได้เป็นภาระสำหรับเสิ่นชิงหรานแม้แต่น้อย
ตรงกันข้าม มันคล้ายกับงานอดิเรกหรือความชอบ
หรือจะพูดอีกอย่างก็คือ เป็น “วิธีคลายเครียด” ของเขา