เช้าวันรุ่งขึ้นหลังจากจดทะเบียนสมรส ซีเจ๋อปลุกเสิ่นอวี่อันจากเตียง
เสิ่นอวี่อันหลับตาพลิกตัวบอกว่าขอนอนอีกห้านาที ซีเจ๋อตบหลังเขาเบา ๆ บอกว่าเครื่องรออยู่แล้ว
"ไปไหน"
"ตอนใต้ของฝรั่งเศส"
เครื่องบินส่วนตัวบินออกจากลอนดอน ใช้เวลาไม่ถึงสองชั่วโมงก็ถึง
พวกเขาขึ้นรถเก๋งสีเข้ม ขับไปตามถนนชนบทกว่า ชั่วโมง ถนนยิ่งแคบลง ต้นไม้สองข้างทางยิ่งหนาแน่นขึ้น
"อีกไกลไหม" เสิ่นอวี่อันพิงพนักเก้าอี้ มือวางบนขาซีเจ๋อ
"ยี่สิบนาที"
"นายเคยมาที่นี่มาก่อนไหม"
"ตอนซื้อมาครั้งหนึ่ง"
"ผ่านมาก็ซื้อบ้านหนึ่งหลังเลยเหรอ"
"ราคาเหมาะสม"
เสิ่นอวี่อันมองเขาแวบหนึ่ง แล้วไม่ถามต่อ
รถเลี้ยวเข้าถนนเล็ก ๆ ปลายทางเป็นประตูเหล็ก
ประตูเปิด รถขับเข้าไปจอดหน้าบ้านหินหลังหนึ่ง กำแพงสีครีมอ่อนมีเถาวัลย์เลื้อย กรอบหน้าต่างเป็นสีเขียวเข้ม
หน้าบ้านมีต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง บนสนามหญ้าใต้ต้นไม้มีโต๊ะเหล็กกับเก้าอี้สองตัว เสิ่นอวี่อันลงจากรถ ยืนมองรอบ ๆ อยู่หน้าประตู
เสิ่นอวี่อันมองเขาอยู่หลายวินาที แล้วเดินไปที่ประตู บ้านด้านในเฟอร์นิเจอร์ไม่มาก ข้าวของส่วนใหญ่เก่า
หน้าตาเตาผิงในห้องนั่งเล่นปูพรมสีเข้ม ข้าง ๆ มีฟืนกองอยู่กองหนึ่ง ตอนเดินผ่านห้องนั่งเล่น เสิ่นอวี่อันยื่นมือแตะมุมชั้นหนังสือ
ห้องนอนอยู่ชั้นสอง หน้าต่างหันออกไปทางต้นมะกอกหลังบ้าน
เสิ่นอวี่อันยืนมองหน้าต่างอยู่ครู่หนึ่ง ซีเจ๋อเดินมาด้านหลัง แขนโอบรอบเอวเขา คางวางบนไหล่เขา
"พรุ่งนี้ไปเมือง"
"วันนี้ล่ะ"
"วันนี้อยู่ที่นี่"
เช้าวันรุ่งขึ้น เสิ่นอวี่อันตื่นก่อนซีเจ๋อ
เขาหันข้างมองหน้าตอนซีเจ๋อหลับอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเดินลงบันไดเบา ๆ
ในครัวมีขนมปังกับผลไม้ เขาต้มน้ำชงชาสองถ้วย พออุ้มกลับมาที่ห้องนอน ซีเจ๋อตื่นแล้ว
"เด็กน้อยตื่นเช้าจัง"
เสิ่นอวี่อันยื่นชาถ้วยหนึ่งให้เขา แล้วปีนขึ้นเตียงเอง "หิว"
"งั้นลงไปกิน"
"ขี้เกียจขยับ"
ซีเจ๋อมองเขาแวบหนึ่ง ผ้าห่มถูกเปิดออกแล้วลงจากเตียง พอเดินไปถึงประตู เสิ่นอวี่อันตะโกนเรียก Daddy อยู่ด้านหลัง ซีเจ๋อหันกลับมา
"ไข่ดาวเอาไข่เยิ้ม"
"รู้แล้ว"
เสิ่นอวี่อันนอนเปื่อยบนเตียงอีกรอบ แล้วเดินเท้าเปล่าลงบันได พิงกรอบประตูครัวมองซีเจ๋อทอดไข่ ซีเจ๋อหันข้างมองเขาแวบหนึ่ง