ขบวนรถเหล็กสีดำยาวเหยียดเบียดเข้าสู่เขตเมืองเก่าของเมืองเจียงหนาน
ถนนแคบเกินไป
สองข้างทางเต็มไปด้วยเพิงกันฝนที่ต่อเติมกันอย่างส่งเดชและตะแกรงกันขโมยขึ้นสนิม
กระจกมองหลังของไมบัคคันหนึ่งครูดกับเสาไฟฟ้าคอนกรีตริมถนน
“ครืด”
สีรถถูกขูดเป็นรอยเสียหายไปแถบใหญ่
คนขับตกใจจนเหยียบเบรกเต็มแรง มือที่กำพวงมาลัยสั่นระริก
เจ้ามาร์จบนเบาะหลังเตะพนักพิงเบาะคนขับเข้าเต็มแรง
“หยุดทำไม ขูดพังก็คิดบัญชีฉัน! ขับต่อไป!”
เขาดึงเนกไทที่รัดแน่น พลางหายใจติดขัด
ในอ้อมแขนกอดกล่องไม้จันทน์แดงที่บรรจุถ้วยชาไก่สีพร้อมรัชสมัยเฉิงฮวาไว้แน่น
เมื่อคืน วงการการเงินต้องผ่านค่ำคืนที่ไม่มีใครได้นอน
เงินสดสามหมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐถูกอัดฉีดเข้าบัญชีของตระกูลเย่ในกรุงปักกิ่ง
เงินทุนระดับแสนล้านของธนาคารสวิสถูกล็อกตายทางกายภาพ
วาณิชธนกิจรายใหญ่หลายแห่งบนวอลล์สตรีตล้มละลายสถานะข้ามคืน เส้นกราฟสีเขียวร่วงทะลุพื้น
พวกเจ้าพ่อการเงินที่ปกติหากินกับกลิ่นเงินเหล่านี้สืบหาต้นทางที่แท้จริงของเงินทุนไม่ได้