จากว่านโส่วถังออกมา ลู่เว่ยอิ่นกลับมายังเชียนจือเก๋อ จัดแจงกระดาษและพู่กัน แล้วลงมือคัดลอกคัมภีร์ "หลิวเหอเทาลื่อ" ต่อไป
เมื่อตัวอักษรทีละตัวปรากฏลงบนกระดาษ ความคิดมากมายก็ค่อยๆ คลายเป็นระเบียบในหัว
คราวนี้ลู่จิ้นคุนก่อเรื่องใหญ่ขึ้นมาจริงๆ
ติดสินบนเจ้าหน้าที่ เร้นซ่อนอาวุธ ตั้งใจฆ่าคน ไม่ว่าจะข้อไหนล้วนเป็นความผิดหนัก เมื่อรวมกันแล้วหัวก็ต้องถูกตัดถึงสามครั้ง บางทีอาจลากครอบครัวให้เดือดร้อนไปด้วย
ซ่งเจิงชิงชังเขาถึงที่สุด และเรื่องยังเกี่ยวกับจวนโหวหย่งชาง คราวนี้ต่อให้เหลยเซียวออกหน้า ก็ไม่มีทางกดเรื่องนี้ลงได้
ส่วนสุดท้ายจะตัดสินลงโทษอย่างไร ก็ขึ้นอยู่กับว่าลู่จิ้นเฉียนจะยอมทุ่มเทแค่ไหน
ในจังหวะคอขาดบาดตายเช่นนี้ นอกจากการมีใจให้กับจี้หรูอินแล้ว เขาไม่มีไพ่ใบอื่นให้ใช้ได้อีก แต่ถ้าใช้ไพ่ใบนี้เมื่อใด เขาก็จะสูญเสียจี้หรูอินไปโดยสิ้นเชิง
นี่คือเกมที่จนมุม อนาคตของลู่จิ้นคุน หรือแม้แต่ชีวิตของเขา รวมถึงความฝันของลู่จิ้นเฉียนที่จะเป็นเขยใหญ่ของจวนโหว ล้วนจะดับสูญไปพร้อมกันในเกมนี้
ส่งสัญญาณให้เจียนเจียนพลิกหน้ากระดาษ ลู่เว่ยอิ่นมีแววพึงพอใจฉายบนใบหน้า
จัดการพี่น้องตระกูลลู่ได้แล้ว ยังเหลืออีกสองเรื่องที่ต้องจัดการ
หนึ่งคือคดีความอับยุติธรรมของสองพี่น้องตระกูลฉู่ สองคือขาของเซียวตงถิง... คงต้องไปหาเซวียนหยวนจิ่งอีกครั้ง
พอคิดถึงเซวียนหยวนจิ่ง ความทรงจำอันไม่ควรจดจำบางอย่างก็ผุดขึ้นมาในหัว
ลู่เว่ยอิ่นส่ายหน้า คิดจะจดจ่ออยู่กับการคัดลอกหนังสือเพื่อทำให้จิตใจสงบ
ตกกลางคืนมีฝนตกลงมา พอฟ้าสางฝนถึงจะหยุด ลู่เว่ยอิ่นลุกขึ้นแต่งตัว ลมจากหน้าต่างพัดเข้ามา นำความเย็นของฤดูใบไม้ร่วงมาด้วย
ไม่รู้ตัวเลยว่าถึงฤดูใบไม้ร่วงแล้ว
ไม่รู้ว่าเมื่อใดท่านแม่จึงจะกลับมาจากการตรวจสอบภาษี
หากเห็นนางเข้ากันได้ดีกับผู้คนในสกุลเซียว ท่านแม่คงดีใจไม่น้อย!
ใช้เวลาสองวัน ลู่เว่ยอิ่นคัดลอกตำราพิชัยสงครามหลายเล่มที่เซียวตงถิงให้มาหมดทุกเล่ม ได้รับประโยชน์มากมาย
ระหว่างที่นางคัดลอกหนังสือ สิ่งของที่ต้องการก็ถูกส่งมาถึงมือแล้ว
ลู่เว่ยอิ่นให้ซิงฉี่นำข่าวไปที่จวนอ๋องเจา ขอนัดพบเซวียนหยวนจิ่ง