ลู่เว่ยอิ่นส่งตัวคนให้จูฮ่วน แล้วนำเขาผ่านทางลับที่ไม่มีใครค้นพบเข้าไปในสนามประลอง เปิดกลไกมาถึงห้องลับ
ถอดหน้ากากออก ลู่เว่ยอิ่นกล่าวว่า "ข้าก็จับเขาอยู่ตรงนี้แหละ"
สายตาจูฮ่วนกวาดมองศพอนิจจังขาวที่กองระเกะระกะ ผสานกับร่องรอยและคราบเลือดตามจุดต่าง ๆ สมองก็ปะติดปะต่อเหตุการณ์ขึ้นมาใหม่ได้อย่างรวดเร็ว
โจมตีแม่นยำ ฉับไวเฉียบขาด หลายศพจบชีวิตในดาบเดียว
คุณหนูลู่ผู้นี้ ไม่ธรรมดาเสียแล้ว!
หันกลับมา สายตาคมกริบจับจ้องหญิงสาวตรงหน้าผู้ดูภายนอกเหมือนไร้พิษภัย จูฮ่วนถาม "คุณหนูลู่มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร"
ลู่เว่ยอิ่นชำเลืองไปยังประตูลับที่ปิดสนิท ตอบว่า "ไม่ปิดบังท่าน ข้ามาช่วยคน"
"ช่วยคน?"
"ใช่ น้องชายคนหนึ่งที่รู้จักถูกจับเข้ามา ข้ามาช่วยเขาออกไป"
จูฮ่วนถูกฉ่ายเซียงล่อมา
เพื่อคลี่คลายคดีคนหายตัว ช่วงนี้จูฮ่วนพักอยู่ที่ศาลาว่าการตลอด ไฉโหรวหาคนสองคนสวมหน้ากากอนิจจังดำไปแสดงละครจับตัวกันหน้าจิงจ้าวฝู่ ล่อให้คนตามมา
ไหน ๆ ก็มาแล้ว สู้ฉวยโอกาสนี้เลยดีกว่า ยังไงก็ตื่นงูไปแล้ว จูฮ่วนจึงเร่งระดมกำลังพลเข้าสนามประลองจับกุมโดยพลัน
ทีแรกลู่เว่ยอิ่นไม่ได้คิดจะปรากฏตัว คิดจะส่งตัวลู่จิ้นคุนให้ถึงมือกรมจิงเจ้าแล้วรีบเผ่นหนี
แต่เหตุการณ์พลิกผันจับตัวนายใหญ่เบื้องหลังสนามประลองได้ บุญคุณใหญ่หลวงปานนี้ ต่อให้ไม่ได้รับผลประโยชน์ ก็ยังดีที่ได้แสดงฝีมือให้จูฮ่วนเห็น นางจึงเปลี่ยนใจ
บังเอิญเจออาเหมิงในสนามประลอง เป็นข้ออ้างสำเร็จรูปพอดี
"คุณหนูลู่ช่างใจกล้ายิ่งนัก กล้าเข้ามาในสถานที่เช่นนี้"
ลู่เว่ยอิ่นยิ้มบาง "คงเป็น... ฝีมือเหนือชั้นจึงหาญกล้ากระมัง!"
จูฮ่วนไม่กล่าวเห็นดีเห็นงาม ซักถามเรื่องอื่นต่ออีก ลู่เว่ยอิ่นตอบได้อย่างรัดกุมไม่มีช่องโหว่
ท้ายที่สุด ลู่เว่ยอิ่นขอให้จูฮ่วนเห็นแก่ความดีความชอบที่นางช่วยจับคน ปิดปากเรื่องคืนนี้เป็นความลับให้นาง
"แม้เป็นการช่วยคน แต่อย่างไรเสียก็เป็นสตรี เรื่องชื่อเสียงย่อมสำคัญที่สุด ขอให้ท่านเลขาจูเห็นใจช่วยเหลือด้วยเถิด"
จูฮ่วนพยักหน้า นับว่าตกลง
ลู่เว่ยอิ่นกล่าวขอบคุณ แล้วสวมหน้ากากขึ้นใหม่อีกครั้ง
จูฮ่วนสั่งคนพานางไปตามหาฉ่ายเซียงและอาเหมิง