ชาติก่อน ช่วงเดือนเกิดของลู่ขุยนี่เอง เซียวซีถังเกิดเรื่องขึ้น
ตอนนั้นนางบังเอิญพบพ่อลูกตระกูลลู่กำลังจะออกไปงานศพ จึงถามไถ่ถึงรู้เรื่องนี้ เพียงแต่เวลานั้นนางกับเซียวซีถังไม่เคยข้องเกี่ยวกันเลย จึงไม่ได้ใส่ใจว่าเหตุเกิดวันไหนแน่
ที่ลู่ขุยเล่าคือคุณชายสามสกุลเซียวไปแย่งชิงสตรีบนเรือบุปผา ถูกผลักตกน้ำจมน้ำตาย
นี่คงเป็นคำที่ลู่ฮวนเกอส่งกลับมา
มาอยู่จวนโหวก็หลายวันแล้ว จากการสังเกตของลู่เว่ยอิ่น ระเบียบสกุลเซียวเคร่งครัดเรียบร้อย ในเรือนของคุณชายทั้งสามไม่มีแม้แต่สาวใช้ปรนนิบัติใกล้ชิด นางยังแอบสืบได้ว่าไม่เคยมีใครได้ยินว่าเซียวซีถังไปเหยียบย่านหอมหวนเริงรมย์ เช่นนั้นแล้วเขาจะไปแย่งหญิงบนเรือบุปผาได้อย่างไร
คิดว่าเรื่องนี้คงมีเหตุอื่นแอบแฝง
ยามนี้เซียวซีถังทุ่มเทฝึกวรยุทธ์อย่างขะมักเขม้น หนีการเรียนบุ๋นแล้วก็มิได้ออกไปเที่ยวเตร่ หากไม่ไปสำนักยุทธ์หาคนประลองท่าต่อสู้ ก็กลับจวนมาฝึกต่อยตอไม้
ลู่เว่ยอิ่นเคยคิดอยู่บ้าง ว่าเป็นไปได้หรือไม่ที่ชะตาของเขาเปลี่ยนไปแล้ว รอดพ้นภัยถึงตายด้วยตนเอง
มิใช่ไม่มีทาง แต่ก็ไม่กล้าประมาท พอใกล้สิ้นเดือนยิ่งเพิ่มคนจับตาดูเซียวซีถัง
ในที่สุด ช่วงบ่ายวันนี้ หญิงรับใช้จากตำหนักฝูเหยาคนหนึ่งส่งข่าวมา บอกว่าเซียวซีถังตอบรับคำเชิญผู้ใดผู้หนึ่ง พรุ่งนี้จะออกไปตกปลา
ลู่เว่ยอิ่นให้แม่นางนั้นไปสืบให้แน่ชัด ว่าเป็นคำเชิญของผู้ใด ไปตกปลาที่ใด ไปเมื่อไร
แม่นางผู้นี้เกี่ยวดองกับเด็กติดตามคนสนิทของเซียวซีถังชื่อเหอซุ่น จึงกลับมารายงานอย่างรวดเร็ว
“สหายร่วมสำนักของคุณชายสาม คุณชายแซ่เสวียเป็นผู้ชวน ไปตกปลาที่ทะเลสาบเป้าเยวี่ย ออกเดินทางแต่เช้ามืด จะได้ไม่ร้อน”
เรือบุปผาของสิบหลี่ชุนเฟิงก็อยู่ที่ทะเลสาบเป้าเยวี่ย ข้อนี้ตรงกัน
เจียนเจียนให้รางวัลเป็นเงินนางรับใช้ไป แล้วให้นางจับตาดูต่อไป
ลู่เว่ยอิ่นเดินทางไปหาเซียวเป่ยยวนที่หอเซียนซิ่ว
“ล่องเรือหรือ” เซียวเป่ยยวนอ่อนเปลี้ยพิงบนแท่นเอนกประสงค์ โบกมืออิดโรย “ไม่ได้ ข้ามีรอบเดือน ปวดท้องยิ่งนัก”
ลู่เว่ยอิ่นเห็นหน้าซีดขาว เหงื่อซึมหน้าผาก แต่คลำดูแล้วเย็นเฉียบ
“ให้หมอตรวจดูหรือยัง”
“ไม่จำต้อง อีกสองวันก็หายเอง”