คำพูดสะเทือนฟ้าดินของท่านยายเจียงทำให้ทุกคนตกตะลึงไปตาม ๆ กัน
จี้สื่อเหยียนที่ถูกสงสัยว่าเป็นชู้ “??!”
เขาจ้องท่านยายเจียงด้วยสายตาพิกล อดคิดไม่ได้ว่าไม่เคยได้ยินใครพูดเลยว่าท่านยายแห่งตระกูลเจียงมีปัญหาทางสมอง
หรือว่าท่านจะเจอเรื่องกระทบกระเทือนอะไรมา?
เวินหร่วน “???”
เวินหร่วนเองก็ไม่อยากเชื่อ คิดว่าหูตัวเองคงมีปัญหา
เธอฟังผิดไปหรือเปล่า?
ท่านยายเจียงพูดว่าอะไรนะ?
“คุณยาย... คุณยายพูดอะไรคะ?”
เวินหร่วนแทบเรียบเรียงคำพูดไม่ถูก
ชู้?
เธอกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่?
“ผมเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าเมื่อครู่ท่านยายเจียงพูดถึง... ผมหรือเปล่า?”
จี้สื่อเหยียนมองท่านยายเจียงด้วยสายตาพิกล อดกวาดสายตามองศีรษะของท่านไปมาไม่ได้
ความโกรธวาบผ่านดวงตาของเฒ่าหัวใหญ่ เสียงสั่นเครือขณะซักถามเวินหร่วน “ถ้าแกไม่รู้สึกผิด แล้วทำไมถึงไม่กล้าทำหัตถการนี้? ถ้าแกบริสุทธิ์ใจ ตรวจดีเอ็นเอสักครั้งแล้วจะเป็นอะไรไป?”
เวินหร่วนกัดฟันตอบ “คุณยายคะ ตั้งครรภ์ได้แค่เดือนเดียวทำการเจาะน้ำคร่ำไม่ได้ค่ะ!”
“หัตถการนี้ต้องรอให้ครบสิบหกสัปดาห์เป็นอย่างน้อย ถ้าฝืนทำตอนนี้จะทำให้แท้งได้...”
เธอสงสัยว่าหญิงชราอาจไม่ได้ไม่รู้เรื่องนี้จริง ๆ
แต่ที่ยังยืนกรานให้เธอทำหัตถการนี้ คงเป็นเพราะ...
“หยุดแก้ตัวได้แล้ว!” เฒ่าหัวใหญ่ตวาดขัด “ก่อนหน้านี้แกแอบติดต่อกับจี้สื่อเหยียนใช่ไหม?”
“รูปถ่ายกับกระแสข่าวบนอินเทอร์เน็ตพวกนั้น จะบอกว่าไม่มีมูลได้หรือ?”
ท่านหัวเราะเยาะ สายตาคมกริบราวกับมีดกรีดผ่านเวินหร่วนกับจี้สื่อเหยียน “น่าสงสารอวี้ไป๋ที่ถูกแกหลอกจนหัวปั่น ถึงตอนนี้ยังช่วยพูดให้แกอีก!”