ถนนสหพันธ์หมายเลข 28
อัลเลนสาวเท้าเร่งรีบ เหงื่อเม็ดเล็กผุดเต็มหน้าผากจนขึ้นเงาวาว
“บอส” (นายท่าน)
ทรีเตือนแชฟฟ์ เฮล ซึ่งกำลังดูรายงานผลประกอบการของธุรกิจอยู่
เขาเงยหน้าขึ้น เหลือบมองอัลเลนที่กำลังกระวนกระวายเพียงแวบเดียว ในใจก็ตัดสินใจได้ทันที
“No one was caught.” (จับใครไม่ได้เลยครับ)
น้ำเสียงราบเรียบไร้คลื่นอารมณ์ ทว่าพอตกถึงหูของลูกน้องที่ติดตามเขามาหลายปี กลับแฝงไว้ด้วยจิตสังหารเย็นเยียบ!
“ขอโทษครับ นายท่าน ผมนำลูกน้องไล่ตามพวกเขามาสามวันสามคืนแล้ว แต่ฝ่ายนั้นช่ำชองและระมัดระวังมาก ฝ่ายเราเสียหายหนัก ทั้งยังเสียลูกน้องไปไม่น้อย”
“วันนี้ตอนห้าโมงเย็น พวกเขาฝ่าวงล้อมออกไปทางใต้ของเขตอนุรักษ์ภูเขาสีน้ำเงิน มุ่งเข้าสู่เขตเมืองควินซี พวกเราเลยระดมกำลังค้นหาครั้งใหญ่ไม่ได้
ท่านคิดว่า...”
แม้เขาเองก็อยากจับตัวคนเหล่านั้นให้ได้ แต่ฝ่ายตรงข้ามเจ้าเล่ห์เกินไปจริง ๆ
ไม่รู้ว่าชีวิตนี้จะยังรักษาไว้ได้หรือเปล่า หวังเพียงว่านายท่านจะเห็นแก่ที่ติดตามมาถึงแปดปี แล้วไว้ชีวิตเขาสักครั้ง
อัลเลนก้มหน้า มือทั้งสองข้างที่ห้อยอยู่ข้างลำตัวกำแน่นจนปลายนิ้วเริ่มซีด เขารอรับคำตัดสินของตัวเองอย่างเงียบงัน
แชฟฟ์ เฮลขมวดคิ้ว
“เมืองควินซี?” ปลายนิ้วเคาะต้นขาไม่หยุด ก่อนเขาจะสั่งเสียงเข้มขึ้นฉับพลัน “อัลเลน! รีบแจ้งนายพลเคอร์มีลี!”
“ให้เขาสั่งปิดท่าเรือควินซีเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นปลาที่อยู่ในมือเขาคงหลุดหนีไปจริง ๆ!”
แม้เมืองควินซีจะเป็นฐานที่มั่นของตระกูลโลซี แต่เขาไม่อาจปรากฏตัวได้ ส่วนที่นั่นกลับเป็นที่ตั้งของกองกำลังใต้บังคับบัญชานายพลเคอร์มีลี
พาคุณชายลูกชายเจ้าหน้าที่ระดับสูงกับคุณชายลูกชายมหาเศรษฐีที่ถูกเลี้ยงดูมาอย่างตามใจไปด้วยสองคน แต่ยังสลัดคนของเขาหลุดได้!