ตัวเมียที่มีพลังพิเศษจะได้รับสวัสดิการจากสหพันธ์มากกว่าคนทั่วไป แต่ต้องไปออกรบหรือทำงานที่ศูนย์ชำระล้างปีละครั้ง
ในเน็ตดวงดาวบอกว่า พลังพิเศษธาตุไม้ไม่เพียงชำระล้างค่าคลุ้มคลั่งของตัวผู้ได้ แต่ยังรักษาบาดแผลและบรรเทาความเจ็บปวดได้ด้วย
แต่หลีเหยามองดอกไม้ ต้นหญ้า และเห็ดรอบตัว สีหน้าครุ่นคิด
ทำไมเธอถึงรู้สึกว่าพลังพิเศษธาตุไม้ของตัวเองยังเร่งการเติบโตได้ด้วยนะ
หลีเหยาไม่ลังเล ออกไปหากิ่งไม้แห้งท่อนหนึ่งกลับมา วางไว้บนโต๊ะแล้วตั้งสมาธิ
ไม่นานกิ่งไม้แห้งก็เริ่มเขียวขึ้น ยอดอ่อนหนึ่งยอดผุดออกมา ตามด้วยใบหนึ่งใบ สองใบ สามใบ ใบเขียวเติบโตอย่างรวดเร็วน่าอัศจรรย์จนชุ่มฉ่ำงดงาม
หลังแปรงฟันและกัดขนมปังกิน หลีเหยาก็นั่งขดตัวอยู่บนโซฟา จ้องข้อความบนคอมพิวเตอร์พกพา สีหน้าพิลึกเล็กน้อย
มีรายงานว่า ในสหพันธ์มีบันทึกตัวเมียที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะตื่นพลังพิเศษเพียงไม่กี่สิบราย และตอนนี้ตัวเมียเหล่านั้นครึ่งหนึ่งตายอย่างอนาถ ส่วนอีกครึ่งอาศัยอยู่ที่ดาวศูนย์กลาง โดยมีกองกำลังทหารคุ้มกันอย่างแน่นหนา
หลีเหยาที่เดิมคิดจะรายงานเรื่องนี้เพื่อแลกกับสวัสดิการมากมาย พลันหมดความคิดไปทันที
ชีวิตสำคัญกว่า เธอรอให้บรรลุนิติภาวะแล้วค่อยเปิดเผยเรื่องนี้ดีกว่า
ภาพตัดไป หลีเหยาเปิดร้านค้าออนไลน์ แล้วซื้อสารอาหารให้ตัวเองก่อน จากนั้นก็ซื้อเนื้อ ไข่ นม เสื้อผ้า รองเท้า หุ่นยนต์พี่เลี้ยงหนึ่งตัว และยานบินหนึ่งลำ
ในที่สุดก็มีเงินปรับปรุงชีวิตตัวเองแล้ว
ตอนถูกขับออกจากเผ่ามารเสน่ห์ก่อนหน้านี้ หลีเหยาไม่มีเหรียญดวงดาวติดตัวสักเหรียญ ยังดีที่เพื่อนสนิทคนเดียวของเธอคอยช่วยเหลือและให้ยืมเงินสองล้านเหรียญดวงดาวไว้ใช้ยามฉุกเฉิน
แต่เธอยังไม่ทันได้ใช้เงิน สองล้านเหรียญดวงดาวก็ถูกพี่สาวแย่งไป แถมยานบินของเธอยังถูกยึดไปด้วย
ใครจะรู้ว่าเดือนที่ผ่านมาเธอผ่านมาได้ยังไง ต้องเก็บเห็ดและผลไม้ป่ากับผักป่ากินประทังชีวิต
ถึงตอนนี้จะมีเหรียญดวงดาวแล้ว แต่เธอก็ยังต้องทำอะไรสักอย่างอยู่ดี
เธอเป็นคนอยู่นิ่งไม่ได้ ไม่ชอบกินไปวัน ๆ รอความตายอย่างไร้จุดหมาย ไหน ๆ ก็ได้มาอยู่ในโลกนี้แล้ว ก็ต้องใช้ชีวิตให้คุ้มสักครั้ง
ยิ่งไปกว่านั้น... เธอยังมีหนี้อยู่สามหมื่นล้านเหรียญ!!!
ให้ตายสิ ตัวผู้ที่หลอกเอาเงินสามหมื่นล้านไปต้องหล่อขนาดไหนกันนะ
สามวันต่อมา หลีเหยาซื้อไร่แห่งหนึ่งทางตะวันตกของดาวเอ็กซ์99 แล้วย้ายออกจากหมู่บ้านที่ไร้น้ำใจแห่งนี้
ทางตะวันตกของดาวดวงนี้แทบไม่มีผู้คน ในรัศมีร้อยลี้ นอกจากเจ้าหน้าที่ไม่กี่คนที่สถานีเส้นทางดวงดาวแล้ว ก็ไม่เห็นแม้แต่เงาคน
เจ้าของไร่รีบร้อนขายทิ้ง พอเซ็นสัญญาเสร็จก็สะบัดก้นเดินจากไปทันที ราวกับกลัวว่าหลีเหยาจะเปลี่ยนใจ
แต่ผลลัพธ์แบบนี้แหละที่หลีเหยาต้องการ
ไร่กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา มีคฤหาสน์เก่าครึ่งหนึ่งตั้งอยู่ตรงกลาง ด้านซ้ายเป็นโกดัง ส่วนด้านขวาเป็นโรงฟักไข่กับคอกปศุสัตว์
“ติ๊ง—”
คอมพิวเตอร์พกพาสั่นเบา ๆ หลีเหยาที่กำลังจัดตู้เสื้อผ้ากดเปิดดู
【เรียนคุณหลีเหยา ต้นกล้ากุหลาบที่คุณสั่งซื้อจากร้านของเราได้ส่งถึงจุดหมายที่ระบุครบแล้ว โปรดตรวจสอบสินค้า หากไม่มีปัญหาอย่าลืมให้คะแนนเต็มสิบดาวนะคะ! ส่งหัวใจให้!】
เธอรีบเดินไปที่หน้าต่างแล้วมองออกไป
ยานขนส่งลำหนึ่งพุ่งจากไปในพริบตา ทิ้งต้นกล้ากุหลาบแสนบอบบางกองไว้กลางแดดจนเหี่ยวเฉา
หลีเหยาลงไปชั้นล่าง เปิดประตูโกดัง หุ่นยนต์ปลูกพืชห้าตัวเดินออกมาแล้วเริ่มทำงาน
ไม่ถึงสามวัน ต้นกล้ากุหลาบหนึ่งหมื่นหมู่ก็ปลูกเสร็จเรียบร้อย
นี่แหละที่เรียกว่าเทคโนโลยีเปลี่ยนโลกจริง ๆ
หลังปลูกต้นกล้ากุหลาบเสร็จ ด้วยพลังพิเศษธาตุไม้ของหลีเหยา อัตราการรอดจึงสูงถึงหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์
แถมสภาพอากาศของดาวเอ็กซ์99 ยังมีเสถียรภาพ น้ำก็มีเพียงพอ ใส่ปุ๋ยบาง ๆ ทุกครึ่งเดือนก็พอ
ทางตะวันตกอันรกร้างของดาวเริ่มมีสีเขียวขึ้นมา กลิ่นหอมชวนรื่นรมย์อบอวลไปทั่วสายลม
หลีเหยานอนเอกเขนกบนเปล กินไอศกรีมไปด้วย ใช้นิ้วแตะหน้าจอเพิ่มเมล็ดพันธุ์ผักทุกชนิดที่ซื้อได้ลงในตะกร้าสินค้า
ต้นกล้ากุหลาบเป็นเพียงก้าวแรกในการสร้างฐานะ เธอยังต้องทำสินค้าอย่างอื่นอีก
พลังพิเศษธาตุไม้มีคุณสมบัติชำระล้างอยู่แล้ว เอามาทำเกษตรนี่เหมาะสุด ๆ
เพราะเมื่อห้าร้อยปีก่อน ดวงดาวดัสลี่ในเขตดวงดาวได้รับมลพิษจากรังสีระบบสุริยะ พืชและสัตว์จึงได้รับผลกระทบรุนแรง บ้างก็กลายพันธุ์ บ้างก็สูญพันธุ์ ส่วนพืชที่รอดชีวิตก็ล้วนปนเปื้อนมากน้อยต่างกันไปเพราะปัญหาดิน
ครอบครัวมนุษย์สัตว์ที่มีเงินสามารถซื้อผักชั้นดีซึ่งปลูกบนดาวที่ดินปนเปื้อนน้อยได้ ผักเหล่านั้นมีมลพิษต่ำและส่งผลกระทบต่อร่างกายน้อย ส่วนครอบครัวทั่วไปซื้อได้แค่ผักธรรมดาที่มีมลพิษสูงกว่า ส่งผลต่อร่างกายในระดับหนึ่ง จึงต้องกินยาชำระล้างเป็นประจำ
ช่วยไม่ได้ นักวิทยาศาสตร์ของสหพันธ์ยังคงหาวิธีปรับปรุงอยู่ แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีความก้าวหน้าอะไร
ก่อนหน้านี้หลีเหยาเร่งการเติบโตของผักชุดหนึ่ง แล้วใช้แถบทดสอบตรวจด้วยตัวเอง พบว่ามีมลพิษเพียง 1.2 เปอร์เซ็นต์
ผักชั้นดีมีมลพิษอยู่ที่ 5 ถึง 8 เปอร์เซ็นต์ ส่วนผักธรรมดาอยู่ที่ 10 ถึง 15 เปอร์เซ็นต์ ดังนั้นเธอจึงตั้งใจจะปลูกผักจำนวนมาก
ไร่แห่งนี้มีพื้นที่ทั้งหมดสามหมื่นหมู่ ปลูกกุหลาบหนึ่งหมื่นหมู่ ผักอีกหนึ่งหมื่นหมู่ ส่วนพื้นที่ที่เหลืออีกหนึ่งหมื่นหมู่ เธอคิดว่าจะสร้างโรงเรือนปลูกเห็ดเมื่อมีเงินแล้ว
พอซื้อเมล็ดพันธุ์เสร็จ ยอดเงินในบัญชีของหลีเหยาก็เหลือแค่ประมาณแปดหมื่นเหรียญดวงดาว จนแทบไม่รู้จะอธิบายความจนยังไง
ในไร่ หุ่นยนต์ปลูกพืชห้าตัวทำงานตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง เดี๋ยวก็ใส่ปุ๋ย เดี๋ยวก็ฆ่าแมลง เดี๋ยวก็รดน้ำ หลายครั้งหลีเหยาต้องใช้ระบบระบุตำแหน่งตามหาพวกมัน
เธอก็ไม่อยากเป็นแบบนี้หรอก แต่ไม่มีเหรียญดวงดาวเหลือพอจะซื้อหุ่นยนต์เพิ่มแล้ว
‘ข่าวล่าสุดจากเน็ตดวงดาว: ม่อเสวี่ยอิ่ง ทายาทหนุ่มของเผ่าเทียนหลางแห่งดาวดี26 ถูกสัตว์กลายพันธุ์จู่โจมระหว่างล่า จนตาบอดทั้งสองข้างและยากจะฟื้นคืน มีแนวโน้มว่าจะสูญเสียสถานะผู้สืบทอดเผ่าเทียนหลาง!’
หืม? หลีเหยามองข่าวนี้แล้วชะงักไป ก่อนจะปัดผ่านไป
เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับเธอด้วยล่ะ
วินาทีถัดมา มีสายโทรเข้ามา
หลีเหยารับสาย “ซานซาน?”
อูซานซานเป็นเพื่อนสนิทคนเดียวของ ‘หลีเหยา’ เป็นตัวเมียจากเผ่าเสือดาวดำ บรรลุนิติภาวะแล้ว และมีระดับพลังจิตซี
“เหยาเหยา รีบไปดูข่าวล่าสุดบนเน็ตดวงดาวเร็ว!” ตัวเมียที่ปลายสายพูดกับหลีเหยาอย่างร้อนใจ
“เห็นแล้ว มีอะไรเหรอ?” หลีเหยาถามอย่างไม่เข้าใจ สีหน้ายังคงสงบนิ่ง
อูซานซานร้อนใจจนกลิ้งไปมาบนเตียง พูดอย่างกระวนกระวาย “เห็นแล้วเหรอ? เห็นแล้วทำไมยังนิ่งได้ขนาดนี้อีกล่ะ
ม่อเสวี่ยอิ่งนะ คู่หมั้นของเธอ!
ฉันได้ยินมาว่าไม่ใช่แค่ตาบอดทั้งสองข้าง แต่แก่นอสูรยังบาดเจ็บสาหัส ระดับพลังพิเศษตกฮวบ ต่อจากนี้ก็คงไม่ต่างจากอสูรพิการหรอก
เธอไม่คิดจะยกเลิกพันธะดูหน่อยเหรอ?”
อ้อ!
หลีเหยาเข้าใจแล้ว “ยกเลิกพันธะได้ด้วยเหรอ?”
“ได้สิ พวกเธอแค่ทำพันธะชั่วคราว ต่อให้เป็นคู่ที่สมองหลักจับคู่ให้ เธอก็เลือกยกเลิกพันธะได้เหมือนกัน” อูซานซานเกร็งปลายเท้า มือใหญ่คู่หนึ่งลูบไล้ลงบนร่างของเธอ เบาราวกับขนนก กวาดผ่านพร้อมหยอกเย้าแผ่วเบา
ร่างงามของเธอสั่นสะท้าน เสียงครางแผ่วหวานหลุดจากริมฝีปาก ก่อนจะหันไปถลึงตาใส่คู่ของตัวเอง