——ผมไม่ขัดข้องถ้าคุณจะหย่ากับเย่หยุนถัง หมอนิติเวชอย่างเธอก็ไม่คู่ควรกับคุณอยู่แล้ว แต่คุณทำผู้หญิงข้างนอกท้อง ถ้าปู่ของคุณรู้เข้า ท่านคงไม่ยอมแน่
——แม่ครับ เย่หยุนถังไม่ยอมมีลูก ผมไม่อยากให้ลูกนอกสมรสของฟู่จิ่งโจวได้เป็นหลานชายคนโตโดยชอบธรรมของตระกูลฟู่ ก็เลยต้องไปหาผู้หญิงข้างนอก
——เพื่อรักษาชื่อเสียงของลูก รวมถึงลูกในท้องของไป่ชูเหวย เราทำได้แค่สละเย่หยุนถัง ยังไงตอนหย่าเธอก็แบ่งเงินไปตั้งหนึ่งร้อยล้าน ไม่ได้เสียเปรียบอะไร
——แม่จะทำอะไรครับ
——คุณหวังเจ้าของสร้างวัสดุเฮิ่งเชิงเป็นพ่อม่ายวัยกลางคน เขาชอบผู้หญิงแบบเย่หยุนถัง เดี๋ยวแม่จะหาทางส่งเย่หยุนถังขึ้นเตียงคุณหวัง พอทุกคนจับได้คาหนังคาเขา ลูกก็ฉวยโอกาสประกาศเรื่องหย่ากับเธอ แบบนั้นทุกคนจะได้คิดว่าเธอเจ้าชู้ นอกใจและทรยศชีวิตคู่ของพวกแกก่อน
พอเสียงบันทึกจบลง สีหน้าของแขกทุกคนก็เปลี่ยนไป มองคุณนายฟู่กับฟู่สือหลี่ด้วยสายตาดูแคลนและเหยียดหยาม
ไม่คิดเลยว่าฟู่สือหลี่กับเย่หยุนถังจะหย่ากันแล้ว แถมก่อนหย่า ฟู่สือหลี่ยังนอกใจจนเมียน้อยข้างนอกตั้งท้องอีกด้วย
ที่น่าตกใจกว่านั้นคือ คุณนายฟู่ถึงกับคิดจะส่งอดีตลูกสะใภ้ขึ้นเตียงคุณหวัง เพื่อรักษาชื่อเสียงของลูกชาย
ท่านปู่ฟู่หน้าเขียวคล้ำ โกรธจนทนไม่ไหว จึงตบหน้าฟู่สือหลี่ฉาดหนึ่ง
“แกกับแม่กล้าทำกับถังถังแบบนี้เชียวหรือ? ถ้าตอนนั้นไม่มีตระกูลเย่คอยสนับสนุน ตระกูลฟู่จะมีวันนี้ได้หรือ?”
ฟู่สือหลี่ทำหน้าเหมือนถูกใส่ร้าย “คุณปู่ครับ เย่หยุนถังแต่งงานกับผมมาตั้งสองปี แต่ไม่ยอมมีลูกกับผมเลย ผมก็จนปัญญาแล้ว!”