หลังจากซูชิงหรันนั่งลง เธอก็เหลือบมองชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้าง ๆ
เซียวหลิ่นหลับตาอยู่ ดูเหมือนจะหลับไปแล้ว
ซูชิงหรันแอบขยับเข้าไปใกล้เขาอีกเล็กน้อย ใบหน้าเรียวสวยแดงระเรื่อไปทั้งสองแก้ม
ฉู่อวี่ยิ้มแล้วขยิบตาให้ซูชิงหรัน
“ว้าว ซูชิงหรันแอบรักหัวหน้าเซียวแบบโจ่งแจ้งจริง ๆ คาดว่างานจับคู่คราวนี้ เธอต้องมอบดอกไม้แดงให้หัวหน้าเซียวแน่ ๆ”
เสี่ยวเหวยพูดพึมพำเสียงเบา “ฉันนับถือคนที่คบกับคนในหน่วยเดียวกันจริง ๆ ถ้าเป็นฉัน ต่อให้เลือกก็ไม่มีทางเลือกคนในหน่วยเดียวกันเด็ดขาด”
เย่หยุนถังสะกิดแขนเสี่ยวเหวย “ซ่งเช่อมองมาทางเราหลายครั้งแล้วนะ ไม่รู้ว่ามองใครกันแน่?”
เสี่ยวเหวยหันไปมองทางที่ซ่งเช่อนั่งอยู่ พอหันไปก็พบว่าซ่งเช่อกำลังมองเธออยู่พอดี
สายตาของทั้งคู่ประสานกันอย่างไม่ทันตั้งตัว
เสี่ยวเหวยรีบเบือนสายตาหนี นิ้วมือที่วางอยู่บนตักกำแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว
“อุ๊ย! ทำไมหน้าแดงล่ะ?”
เสี่ยวเหวยส่งค้อนให้เย่หยุนถัง “พี่หยุนถัง อย่าล้อฉันสิคะ”
ความอยากรู้อยากเห็นของเย่หยุนถังถูกกระตุ้นขึ้นมา “เธอกับซ่งเช่อมีเรื่องอะไรกันหรือเปล่า?”
เสี่ยวเหวยหน้าแดงแล้วส่ายหน้า “ก็ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แค่ครั้งหนึ่งไปสืบคดีบนเขา แล้วต้องค้างคืนที่นั่น ฉันกลั้นไม่ไหวจริง ๆ เลยแอบไปเข้าห้องน้ำกลางแจ้ง ฉันกลั้นมาทั้งวัน พอได้ปล่อยเสียที ก็ใช้เวลาอยู่นานมาก หลังจากเสร็จ ฉันเพิ่งถอนหายใจโล่งอก ก็เห็นเงาคนไหววูบอยู่หลังต้นไม้ใหญ่”
“ฉันเดินเข้าไปดู ก็เห็นซ่งเช่อยืนสูบบุหรี่อยู่ตรงนั้น ตอนนั้นหน้าฉันกับเขาแดงกันทั้งคู่ เขาพูดตะกุกตะกักว่าเขามาถึงก่อน ไม่ได้แอบดูฉันเข้าห้องน้ำ แค่ได้ยินเสียงเท่านั้น”