หลังจากส่งข้อความหาเสิ่นเยี่ยนเสร็จ เย่หยุนถังก็ยื่นโทรศัพท์ให้เซียวหลิ่นดูอีกครั้ง
ในดวงตาลึกล้ำของเซียวหลิ่นซ่อนรอยยิ้มที่ปิดไม่มิดไว้ “รู้ตัวดีนี่”
เย่หยุนถังถลึงตามองชายหนุ่มอย่างหมั่นไส้ “ความหวงกับกลิ่นเปรี้ยวของหัวหน้าเซียวชัดเจนเกินไปแล้วนะ”
ถ้าเธอยังไม่พูดกับเสิ่นเยี่ยนให้ชัดเจน ความหึงหวงของใครบางคนคงทำเอาเธอรับมือไม่ไหวแน่
เซียวหลิ่นเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ท่าทางได้ใจอยู่บ้าง “สถานะถูกต้องตามทำนองคลองธรรม ไม่มีอะไรผิด”
เย่หยุนถัง “……”
รถแล่นมาจอดใต้คอนโด ทั้งสองก็ขึ้นไปชั้นบน
พอออกจากลิฟต์ เย่หยุนถังก็หันไปมองเซียวหลิ่น “พรุ่งนี้ต้องไปทำงาน ฉันเข้าไปก่อนนะ”
เซียวหลิ่นส่งเสียงอืมในลำคอเบา ๆ
เย่หยุนถังเดินไปยังคอนโดที่เธอเช่าอยู่
ในใจเธอรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย
เธอคิดว่าพอลงจากรถแล้ว เขาจะเป็นฝ่ายจูงมือเธอเอง
แต่ตั้งแต่ลานจอดรถจนถึงลิฟต์ เขาก็ไม่ได้จับมือเธอเลย
ตอนนี้ทั้งสองคนตกลงคบกันแล้ว จะให้เธอเป็นฝ่ายเริ่มก่อนอยู่ฝ่ายเดียวได้อย่างไร
ช่างเถอะ ไม่คิดมากแล้ว
ด้วยนิสัยแบบเขา แค่ยอมสารภาพรักออกมาก่อนก็ถือว่าดีมากแล้ว
รอให้เธอพักผ่อนจนหายเหนื่อยก่อน แล้วค่อยไปยั่วเขาใหม่
อย่างไรเสีย ตอนนี้สถานะของทั้งคู่ก็ถูกต้องตามทำนองคลองธรรมแล้ว เธอจะยั่วแฟนตัวเองก็ไม่เห็นจะผิดตรงไหน
เย่หยุนถังยกมือขึ้น เตรียมกดรหัสเข้าคอนโด
แต่ยังไม่ทันกดตัวเลขครบ จู่ ๆ มือใหญ่เรียวยาวก็ยื่นมาจากด้านหลัง