ในห้องสังเกตการณ์ของห้องสอบสวน
เย่หยุนถังกับทนายความมือหนึ่งที่ตระกูลโจวจ้างมายืนอยู่ตรงนั้น
ทั้งสองเห็นวิดีโอที่ฉายอยู่บนจอใหญ่ทั้งหมด
ดวงตาของเย่หยุนถังแดงก่ำด้วยความโกรธ
หัวใจของเธอหนักอึ้งและเจ็บปวดเหลือเกิน
เพราะการตายของหลิงซี ครูฮุ่ยฮุ่ย และครูซุน
ไม่คุ้มค่าเลย น่าโกรธแค้นเหลือเกิน น่าสงสารเหลือเกิน
“ทนายหวัง ปีศาจอย่างโจวซีว คุณยังแน่ใจว่าจะรับว่าความให้เขาอีกหรือ? อายุยังน้อยไม่ใช่ข้ออ้างให้เขาใช้เป็นเกราะกำบังการฆ่าคนตามอำเภอใจได้!”
ทนายหวังขมวดคิ้วแน่น
ตอนที่หลิงซีกระโดดตึก ตระกูลโจวเคยติดสินบนตำรวจทางนั้น จึงไม่มีใครสืบสวนเรื่องนี้อย่างจริงจัง
หลิงซีไม่มีญาติพี่น้อง ภายใต้การจัดการของตระกูลโจว ศพของเธอก็ถูกเผาอย่างรวดเร็ว
ต่อมาเมื่อเจียงซู่กลับมาเมืองลิ่น เขาเคยโวยวายอยู่พักหนึ่ง แต่สุดท้ายตระกูลโจวก็จัดการกดเรื่องนี้ลงไป
ทุกคนคิดว่าหลิงซีกระโดดตึกฆ่าตัวตาย
ตอนนั้นเขาเองก็สงสัยอยู่บ้าง แต่ถึงอย่างไรเขาก็เป็นทนายมือหนึ่งของตระกูลโจว จึงไม่ได้ไปตรวจสอบอะไร
เด็กสาวที่ไม่มีภูมิหลังอะไรเลย หายไปก็หายไป
เขาไม่เคยคิดเลยว่า ก่อนตายเด็กสาวคนนั้นจะต้องเผชิญกับการทารุณกรรมและทรมานที่โหดร้ายถึงเพียงนี้
“ยังมีครูฮุ่ยฮุ่ยอีก เธอไม่ได้หกล้มเอง แต่ถูกโจวซีวสะดุดจนตกลงไปต่างหาก ถ้าโจวซีวกับพวกรีบโทรเรียกรถพยาบาลกว่านี้ บางทีเธออาจยังมีโอกาสได้รับการช่วยเหลือ ไม่ต้องตายทั้งแม่ทั้งลูก”
เย่หยุนถังสูดหายใจลึก นิ้วมือสั่นเทาขณะชี้ไปยังโจวซีวในห้องสอบสวน “กฎหมายคุ้มครองเยาวชนมีไว้คุ้มครองผู้เสียหาย ไม่ใช่คุ้มครองปีศาจที่สวมหนังคนอย่างโจวซีว”
ทนายหวังหลับตาลงครู่หนึ่ง “คดีของตระกูลโจว ผมจะไม่รับอีกแล้ว”