เคาะอยู่พักหนึ่ง ประตูก็เปิดออก
ร่างสูงใหญ่ปรากฏขึ้นตรงหน้าเย่หยุนถัง
ชายหนุ่มคงเพิ่งออกกำลังกายเสร็จ เขาสวมเสื้อกล้ามสีดำ เนื้อผ้าแนบกระชับกับร่าง เผยให้เห็นรูปร่างกำยำแข็งแรง เส้นกล้ามเนื้อบนแขนเรียวยาวคมชัด กล้ามเนื้อไบเซปส์นูนขึ้นเล็กน้อยตามจังหวะที่เขาเช็ดเหงื่อ
ใต้เสื้อกล้าม เงากล้ามอกปรากฏให้เห็นราง ๆ ทุกตารางนิ้วแผ่ซ่านไปด้วยพละกำลังและเสน่ห์แห่งฮอร์โมนเพศชาย
คืนที่มีความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืน เขาปิดไฟ เธอจึงไม่ได้ชื่นชมรูปร่างดี ๆ ของเขาให้เต็มตา
แต่เธอเคยสัมผัสมาแล้ว
ทั้งเร้าใจ ทั้งเปี่ยมไปด้วยแรงดึงดูดทางเพศ
พอนึกถึงภาพในคืนนั้น ลำคอของเธอก็พลันร้อนผ่าวขึ้นมา
เซียวหลิ่นหยิบผ้าขนหนูขึ้นมาเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก
ดวงตาดำขลับทอดมองหญิงสาวที่จ้องเขาไม่วางตา ก่อนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นชาแข็งกระด้าง “มีธุระอะไร?”
เย่หยุนถังยกมุมปากสีแดงระเรื่อขึ้นเล็กน้อย งามราวกุหลาบแดงชวนเย้ายวน “หัวหน้าเซียวเพิ่งออกกำลังกายมาเหรอ?”
“มีธุระก็พูดมา” ชายหนุ่มพูดห้วน ๆ ไม่แสดงความอ่อนโยนแม้แต่น้อย
เย่หยุนถังก้าวเข้าไปใกล้เขาหนึ่งก้าว ปลายนิ้วเรียวขาวเกี่ยวเข็มขัดของเขาเบา ๆ
“ดุขนาดนั้นทำไม หรือว่าความต้องการไม่ได้รับการตอบสนอง?”
เสียงของเธออ่อนหวานเย้ายวน เห็นได้ชัดว่ากำลังยั่วเขา
เซียวหลิ่นปัดนิ้วที่เกี่ยวเข็มขัดของเขาออก ร่างสูงใหญ่เปี่ยมความดุดันเอนพิงวงกบประตู พลางกอดอก ดวงตาดำเรียวหรี่ลง
“อย่ามาแตะเนื้อต้องตัว”
เย่หยุนถังเห็นเขาทำหน้าขรึมเคร่งขรึมอย่างจริงจัง ก็อดขำไม่ได้
“จะทำเป็นไม่รู้จักกันไปทำไม ฉันรู้ด้วยซ้ำว่าตรงกระดูกเชิงกรานของคุณมีไฝกี่เม็ด”
เซียวหลิ่นใช้ปลายลิ้นดุนฟันกรามด้านใน “กระดูกเชิงกรานฉันไม่มีไฝ”
เย่หยุนถังเลิกคิ้ว ดวงตาหงส์งามคู่นั้นพราวระยับ ชวนให้ดูเย้ายวนราวปีศาจ “งั้นให้ฉันดูหน่อยได้ไหม?”