เย่หยุนถังมองผู้อำนวยการเส้า เอ่ยทีละคำอย่างดื้อดึงไม่ยอมเปลี่ยนใจ “ผู้อำนวยการเส้า ตอนที่ฉันเพิ่งย้ายมาประจำที่นี่ ฉันก็เคยพูดเรื่องนี้กับคุณแล้ว พวกหัวรุนแรงจากองค์กรต่างแดนนั่นฆ่าพี่สาวฉัน ฉันต้องไปด้วยตัวเอง!”
ผู้อำนวยการเส้าขมวดคิ้วแน่น เขาถอนหายใจ “ฉันรู้ว่าเธอคิดยังไง แต่ถ้าเธอไป เธอต้องเข้ารับการฝึกเป็นสายลับก่อน หัวหน้าเซียวไม่เหมือนกัน เขาเป็นหัวหน้าสืบสวน ทั้งการต่อสู้ การสืบสวน และการรับมือสถานการณ์ ล้วนอยู่ในระดับแนวหน้า ไม่ต้องฝึกก็ลงมือได้ทันที ถ้าเขาไป ภารกิจนี้ก็มีโอกาสสำเร็จสูงที่สุด และปลอดภัยกว่าเธอด้วย”
ทุกคำของผู้อำนวยการเส้าราวกับเข็มที่ทิ่มแทงหัวใจเย่หยุนถัง
ดวงตาของเธอแดงก่ำขึ้นอย่างรวดเร็ว ริมฝีปากสั่นระริก เธอยังอยากจะเรียกร้องเพื่อตัวเองอีกครั้ง แต่เซียวหลิ่นกลับคว้าต้นแขนเธอไว้ทันที แล้วลากเธอออกไปด้วยแรงที่ไม่เปิดโอกาสให้ขัดขืน