ลูกกระเดือกของเขาขยับขึ้นลง ก่อนก้มมองเธอ “เธอนี่กล้าจริง ๆ”
เย่หยุนถังเงยหน้าขึ้น สบตาลึกล้ำดำสนิทของชายหนุ่ม ราวกับมันพร้อมจะกลืนกินเธอทั้งตัว เธอเม้มริมฝีปาก ข่มความหวั่นไหวในใจ ไม่ยอมเผยความประหม่าให้เขาเห็น “ฉันก็เป็นแบบนี้มาตลอดนี่นา ไม่อย่างนั้นวันหย่ากัน ฉันจะได้นอนกับคุณได้ยังไง”
ชายหนุ่มยังไม่ทันพูดอะไร ปลายนิ้วเรียวขาวของเธอก็ออกแรงกดหนักขึ้น “คุณไม่อยากเหรอ ถ้าไม่อยาก ฉันก็ไม่ฝืนหรอก”
เธอทำท่าจะผละจากไป แต่ในวินาทีถัดมา มือก็ถูกชายหนุ่มกดเอาไว้
เขาดึงเธอเข้ามากอด ก้มหน้าลงกัดริมฝีปากเธอ
แรงกัดของเขาไม่หนักนัก หลังบดคลึงกันอยู่ครู่หนึ่ง ปลายลิ้นก็แทรกผ่านซี่ฟันของเธอเข้าไป
เย่หยุนถังเงยหน้าตอบรับจูบของเขา ริมฝีปากและปลายลิ้นของทั้งคู่คลอเคล้าพัวพันกัน
ในห้องอันเงียบสงบ บรรยากาศค่อย ๆ เข้มข้นขึ้นทุกขณะ
เธอคิดว่าตัวเองคงกล้าขึ้นเรื่อย ๆ จริง ๆ
เมื่อจูบสิ้นสุดลง เธอเงยหน้ามองชายหนุ่มตรงหน้า เขาพิงหัวเตียงอยู่ ใบหน้าคมเข้มเย็นชานั้นแหงนขึ้นเล็กน้อย กระดุมเสื้อเชิ้ตถูกปลดออกหลายเม็ด ชายเสื้อยับยู่ยี่ ลูกกระเดือกคมชัดขยับขึ้นลง ดวงตาลึกล้ำดำสนิทที่ปกติเย็นชาไร้ประกายดูพร่าเลือน คล้ายขาดจุดโฟกัส มีแววชื้นฉ่ำหม่นมัวเคลือบอยู่ หางตาแดงระเรื่อ ดูเซ็กซี่และเย้ายวนอย่างยิ่ง
คิ้วเข้มของเขาขมวดมุ่น เผยให้เห็นความอดกลั้นและหักห้าม เส้นเลือดตรงขมับกระตุกเบา ๆ ริมฝีปากบางที่ปกติเม้มแน่นจนดูเคร่งขรึมและเฉียบขาด บัดนี้เผยอออกเล็กน้อย ลมหายใจหนักขึ้นนิดหน่อย
ท่าทางแบบนี้ของเขาทำให้หัวใจเธอเต้นพลาดไปหลายจังหวะจริง ๆ