ภายในลานบ้าน เย่หยุนถังโผเข้าไปในอ้อมกอดของชายสวมหน้ากากคนหนึ่ง
ไหล่บอบบางสั่นเทาไม่หยุด ดูท่าคงกำลังร้องไห้
เซียวอี้กับเซียวฮวนเห็นภาพนั้นก็พาเซียวหลิ่นเดินออกไปเงียบ ๆ
เดินไปได้ช่วงหนึ่ง เซียวหลิ่นก็หยุดฝีเท้า คิ้วกระบี่ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย «พวกเธอเห็นอะไร»
เซียวฮวนมองเซียวหลิ่น แววตาเจือความตำหนิและสงสารอยู่หลายส่วน «พี่รอง ก็เพราะพี่ทำตัวเองทั้งนั้น! ก่อนหน้านี้พอกลับมา พี่ทำกับพี่สะใภ้รองแบบนั้น ฉันเห็นแล้วยังรู้สึกแทนพี่สะใภ้รองเลยว่าถูกกระทำอย่างไม่เป็นธรรม ถึงพี่จะมีเหตุผลและพอเข้าใจได้ แต่ถ้ามองจากมุมของพี่สะใภ้รอง ช่วงนั้นพี่ทำกับเธอเกินไปจริง ๆ»
หัวใจเซียวหลิ่นกระตุกวูบ น้ำเสียงทุ้มต่ำและเร่งร้อนขึ้นหลายส่วน «ตกลงเกิดอะไรขึ้น»
เซียวฮวนกัดริมฝีปาก เงอะงะอ้ำอึ้งกว่าจะพูดออกมาได้อย่างยากลำบาก «พี่สะใภ้รอง…อาจจะชอบผู้ชายคนอื่นแล้ว»
เมื่อได้ยินคำพูดของเซียวฮวน หัวใจเซียวหลิ่นก็หนักอึ้งลงทันที
กรามของเขาขบแน่น เงียบไปครู่หนึ่งก่อนเอ่ยค้าน «เป็นไปไม่ได้»
เธอไม่มีทางชอบคนอื่นได้เร็วขนาดนั้น
«เรื่องจริง» เซียวฮวนรีบพูด «ฉันกับพี่ใหญ่เห็นกับตาชัด ๆ พี่สะใภ้รองโผเข้าไปในอ้อมกอดของผู้ชายสวมหน้ากาก น้ำตาไหลอาบหน้า แถมยังกอดเขาแน่นไม่ยอมปล่อย»
หลังพี่รองไปทำงานแฝงตัว เซียวฮวนก็ได้ใกล้ชิดกับเย่หยุนถังอยู่บ่อยครั้ง จากที่เธอรู้จักเย่หยุนถัง หากอีกฝ่ายไม่ใช่คนสำคัญ เธอไม่มีทางเป็นฝ่ายเข้าไปกอดก่อนแน่
ยิ่งไปกว่านั้น อีกฝ่ายยังเป็นผู้ชาย
ริมฝีปากบางของเซียวหลิ่นเม้มเป็นเส้นตรง บรรยากาศรอบตัวเย็นเยียบจนคนหวาดหวั่น
ถ้าเธอชอบคนอื่นจริง เขาก็จะอวยพรให้เธอมีความสุข
ถึงอย่างไรเขาก็เหลือเวลาอีกไม่นาน หากมีใครมาแทนที่เขาและคอยปกป้องเธอได้ เขาก็จะขอให้เธอปลอดภัยและมีความสุข
แต่เขาไม่เชื่อว่าเธอจะเปลี่ยนใจไปชอบคนอื่นในเวลาอันสั้น
คนที่ทำให้เธอใจลอย โผเข้าไปกอดพร้อมน้ำตานองหน้าได้ คงเป็นหนึ่งในคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเธอ
ความคิดของเซียวหลิ่นแล่นเร็วรี่ อาศัยประสบการณ์สืบสวนคดีอาญามาหลายปี เขาก็ได้ข้อสรุปอย่างรวดเร็ว
บางที…บางทีอาจเป็นเขา!