พอได้ยินแม่ถามแบบนี้ หยุนเสี่ยวเมิ่งตื่นเต้นจนเก็บอาการไม่อยู่...
"แม่...หนู...หนูเพิ่งกลับจากที่ซูหยางมา"
เห็นสีหน้าลูกสาวแบบนี้ ประกอบกับคำพูดนี้
เสิ่นหลานจิตใจพลันหวั่นไหวเล็กน้อย ลองถามดู
"หนู...กับเขา ได้กันแล้วหรือยัง?"
ได้ยินดังนั้น หยุนเสี่ยวเมิ่งใบหน้าแดงเรื่อ
ตื่นเต้นก็ตื่นเต้น แต่ก่อนวันนี้ เธอเป็นสาวบริสุทธิ์อย่างแท้จริง!
เรื่องแบบนี้จะให้มาคุยกับแม้ตัวเอง ก็ยังเขินอายอยู่ดี
บิดไปบิดมาอยู่พักหนึ่ง ก็ตอบรับเบา ๆ ว่า อื้ม
เห็นดังนั้น เสิ่นหลานสีหน้าเหม่อไปชั่วครู่
เห็นได้ชัดว่า ลูกสาวยอมตัวให้เขาเร็วขนาดนี้ ยังเกินความคาดหมายของเธออยู่บ้าง
นิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง จึงลุกขึ้นเดินมาหาหยุนเสี่ยวเมิ่ง
สีหน้าจริงจังเอ่ยถามว่า "ซูหยางเขาดีจริง ๆ นะ แต่เขาบอกเองไม่ใช่หรือว่า อายุแปดสิบกว่าแล้ว?"
"เรื่องพวกนี้หนูคิดดีแล้วหรือยัง?"
"แม่ หนูไม่สนใจอายุของเขา ซูหยางมหัศจรรย์ยิ่งกว่าที่หนูคิด แม่ไม่รู้อะไรบ้าง..."
หยุนเสี่ยวเมิ่งยิ่งพูดยิ่งตื่นเต้น คัดแต่เรื่องสำคัญมาเล่าให้ฟัง...
ฟังไปฟังมา เสิ่นหลานถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก แทบจะตะลึง!
อะไรจะยืดอายุขัย ไม่เจ็บไม่ป่วยก็ไม่ต้องพูดถึง
แล้วแผ่นหยกนั่นอีก ยังหายเข้าไปในตัวได้อีก!
ที่สำคัญยังกันพลังภายนอกได้ทุกอย่าง?
จะมหัศจรรย์ขนาดนั้นเชียวหรือ?