เมื่อเห็นเหลียงหลงและปรมาจารย์ขั้นกำเนิดปราณหลายคนที่เมื่อครู่ยังหยิ่งผยองเหลือเกิน บัดนี้กลับมีท่าทีหวาดกลัวจนตัวสั่น...
ซูเสี่ยวตงทั้งคนรู้สึกมึนงงไปหมด!
อาจารย์ซู?
เขาเป็นแค่เน็ตไอดอลนักทุบอิฐ ยังไม่ถึงครึ่งปี ก็กลายเป็น"อาจารย์ซู"ในสายตาของสุดยอดฝีมือไปแล้วหรือ?
ซูเสี่ยวตงรู้สึกโล่งอกอย่างประหลาด...
เขาไม่ได้คิดเรื่องแนวคิดอย่าง"ขั้นปรมาจารย์ต้องไม่มีใครลบหลู่"แม้แต่น้อย ยิ่งไม่คิดจะกำจัดให้สิ้นซาก
ยิ้มกว้าง แล้วโบกมือปัดๆ
ด้วยท่าทางยอดฝีมือเร้นลับเหนือโลก:"เรื่องที่ล่วงเกินกันเมื่อครู่ ข้าขอไม่ถือสา!"
"ตระกูลกู้ดูแลข้าอย่างดีมาหลายวัน พวกเจ้าตระกูลเหลียงแห่งเขาชางหนาน ไม่ว่ามีความแค้นอะไรกับตระกูลกู้ ขอเห็นแก่หน้าข้า ยอมระงับความแค้นกันสักครั้งได้หรือไม่?"
ได้ยินดังนั้น เหลียงหลงก็เงยหน้าขึ้นด้วยความตกตะลึง...
เห็นได้ชัดว่าไม่คิดว่ายอดฝีมือผู้ลึกลับเบื้องหน้าที่แท้จริงจะพูดจาดีขนาดนี้!
เขาไม่กล้ามีที่ทิ้งที่ขอดแม้แต่น้อย ค้อมตัวครึ่งหนึ่งด้วยท่าทีหวาดกลัวอีกครั้ง...
"ขอบคุณอาจารย์ซูที่เมตตาไม่ถือสา เนื่องจากอาจารย์เอ่ยปากแล้ว ทางเราตระกูลเหลียงกับตระกูลกู้ก็จะระงับความแค้นทั้งปวงต่อจากนี้ จะไม่มีเรื่องราวใดๆ อีก"
ซูเสี่ยวตงเป็นผู้ไกล่เกลี่ยได้อย่างราบรื่น รู้สึกภูมิใจไม่น้อย
สายตามองไปที่ซูหยาง แล้วยิ้มแห้งๆ
เอ่ยถามเชิงหยั่งใจ:"ปู่รอง เรื่องนี้ท่านว่า...?"
เหลียงคุนที่หยิ่งยะโสที่สุดถูกสั่งสอนอย่างหนักหน่วงมาแล้ว ต่อให้ไม่ตาย ก็คงต้องเสียครึ่งชีวิต!