เรื่องของพ่อแม่ตัวเอง ในใจซูหยางไม่ได้รู้สึกแปลกใจแม้แต่น้อย
หันไปมองซูฉางซาน แล้วเอ่ยถามต่อ: "แล้วป้าสาวของคุณล่ะ? ยังมีชีวิตอยู่ไหม?"
ได้ยินซูหยางถามเช่นนั้น ใบหน้าของซูฉางซานเผยรอยยิ้มขื่น ๆ ออกมา
"ป้าสาวตอนนั้นแต่งงานไปไกลถึงฮ่องกง ปีที่พ่อผมเสีย เธอตั้งใจกลับมาเยี่ยมศพ แต่ใครจะคิดล่ะ แค่ปีเดียวต่อมา ทางฮ่องกงก็ส่งข่าวร้ายมา"
"นับ ๆ ดูแล้ว ป้าสาวก็จากไปสิบกว่าปีแล้ว"
ฟังจบ คิ้วของซูหยางขมวดเล็กน้อย คล้ายมีความอาลัยบางเบาพาดผ่าน
เรื่องนี้ก็อยู่ในความคาดหมายของเขาอยู่แล้ว จึงไม่ได้เศร้าโศกอะไร แค่รู้สึกเสียดายนิดหน่อยเท่านั้น
เขาควบคุมโลกเซียนอันกว้างใหญ่ไพศาล มองดูสรรพสิ่งเบื้องล่าง
เมื่อกลับมายังโลกมนุษย์ ได้ยินว่าญาติสนิทล้วนจากไปแล้ว ย่อมเกิดความรู้สึกผู้คนเปลี่ยนไปแต่สถานที่ยังคงเดิมขึ้นมาบ้าง
ซูฉางซานเก็บอาการทุกอย่างของซูหยางไว้ในสายตาหมด
จนถึงตอนนี้ ความกังขาสุดท้ายในใจของเขาก็สลายหายไปสิ้น
มั่นใจเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ว่า ชายหนุ่มที่มีวิธีการพิสดารเหลือเชื่อคนนี้ คงเป็นลุงแท้ ๆ ที่หายไปหลายปีของตระกูลซูจริง ๆ
กำลังพอดีเวลานี้ เสี่ยวตงมือถือกระดาษกับปากกา เดินยิ้มแย้มเข้ามา
ไม่ทันสังเกตบรรยากาศอึดอัดในห้องส่วนตัว พอเข้าประตูก็ยิ้มหน้าบานเดินเข้าไปหาซูหยาง...
"ท่านตาทวด กระดาษกับปากกาหาให้แล้วครับ!"
ซูหยางเก็บความคิดในใจ รับกระดาษปากกามา