คิดแบบนั้นในใจ ซูเสี่ยวตงก็ค่อย ๆ ย้อนกลับมาจากหน้าประตูห้องส่วนตัวอย่างระมัดระวัง
ท่ามกลางสายตางงงวยของพ่อกับพี่สาว เขาก็ทำสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด
คราวนี้ไม่ต้องมีแรงภายนอกใด ๆ ซูเสี่ยวตงคุกเข่าลงกับพื้นดังปังโดยตรง
สายตามองไปที่ซูหยางอย่างจริงใจ แล้วยิ้มอย่างซื่อ ๆ
“ปู่ทวดรอง ผมเชื่อคำพูดท่าน ตั้งแต่นี้ไปท่านคือปู่ทวดแท้ ๆ ของผม!”
มองดูท่าทางตลก ๆ ของซูเสี่ยวตง ซูหยางก็ยิ้มบาง ๆ อย่างไม่ยินดียินร้าย
เขาไม่ได้จำเป็นต้องรับญาติสกุลนี้ก็ได้
เพียงแต่เพิ่งกลับมายังโลก พลังจิตอันมหาศาลของซูหยางก็สแกนทั่วดาวเคราะห์ดวงเล็ก ๆ นี้อย่างละเอียดแล้ว
ยืนยันแล้วว่าบนโลกนี้ไม่มีสมบัติวิเศษระดับโลกที่ช่วยให้เขากระตุ้นการฝึกฝนได้
แต่การคำนวณของโยวอู๋หมิง ซูหยางยังเชื่อมั่นอย่างยิ่ง
เมื่อไม่มีสมบัติวิเศษ เขาจะทะลวงขั้นได้ก็ต้องพึ่งจิตใจเท่านั้น
การได้พบกับลูกหลานของพี่ชายแท้ ๆ ก็นับเป็นเส้นทางการฝึกฝนใหม่ที่ถูกกำหนดไว้โดยปริยาย
เห็นซูหยางยิ้มโดยไม่พูด ซูเสี่ยวตงรีบมองไปทางซูหยู่หรานที่ยังตกตะลึง…
“พี่คะ มัวแต่ยืนทำไม เรียกปู่ทวดรองสิ!”
ซูหยู่หรานรู้สึกว่าคติประจำใจของเธอถูกทำลายไปหมดแล้ว
ไม่ใช่ว่า ยังไม่ได้ยืนยันตัวตนของอีกฝ่ายเลยด้วยซ้ำ จำเป็นต้องรีบเรียกญาติขนาดนี้เลยเหรอ?
ถึงจะไม่เข้าใจ แต่เธอก็ไม่โง่
พอจะเข้าใจความคิดในใจของน้องชายได้…
เมื่อกี้ที่เห็นนั่น มันเกินขอบเขตวิทยาศาสตร์ไปจริง ๆ!
จะเรียกว่าเป็นวิชาของเซียนก็ไม่ผิด!
ลองคิดดูดี ๆ การได้เซียนมาเป็นปู่ทวดรอง ถึงแม้จะเป็นของปลอม ก็ดูเหมือนจะไม่ขาดทุน
คิดแบบนั้น ซูหยู่หรานก็อดไม่ได้ที่จะมองพ่อตัวเอง
อยากดูว่าพ่อมีปฏิกิริยาอย่างไร…
ซูฉางซานเป็นคนแก่ง่าย ๆ ฉลาดหลักแหลม ความคิดในใจก็คล้ายกับลูก ๆ
ยิ้มกว้างใส่ซูหยางก่อนเป็นคนแรก “ดูเหมือนท่านจะเป็นลุงแท้ ๆ ของผมจริง ๆ ไม่คิดว่าจะมาเจอกันในสถานการณ์แบบนี้”
“หยู่หราน รีบคุกเข่าคำนับปู่ทวดรองของเธอสิ”
พอได้ยินคำพูดของพ่อ ซูหยู่หรานกำลังจะคุกเข่าลงตาม
ซูหยางยกมือขึ้นโบกโดยตรง “ที่นี่ไม่มีกฎเกณฑ์มากมายขนาดนั้น ไม่ต้องคุกเข่าคำนับก็ได้!”
“เจ้าเด็กน้อยคนนี้ก็ลุกขึ้นเถอะ”
ซูเสี่ยวตงหัวเราะเบา ๆ แล้วก็ลุกขึ้นทันที
“ขอบคุณปู่ทวดรอง…”
เขาหมุนลูกตากลิ้วไปมา แล้วลองถามดู
“ปู่ทวดรอง เมื่อกี้ที่ท่านใช้คือวิชาอะไร?”
“สุดยอดมาก ผมไม่เคยเห็นมาก่อนเลยจริง ๆ!”
“หึหึ วิชาเล็ก ๆ น้อย ๆ เอง ไม่ต้องถามมาก”
เรื่องของตัวเอง ซูหยางไม่อยากเปิดเผยให้ลูกหลานพวกนี้รู้มากนัก แค่ตอบสั้น ๆ
ซูเสี่ยวตงกว่าจะได้ปู่ทวดรองที่ลึกลับยากจะหยั่งถึงมา เขาไม่ยอมเลิกราโดยง่าย…
เกาหัวแล้วยิ้มซื่อ ๆ “ปู่ทวดรอง ท่านเก่งขนาดนี้ ส่งวิชาเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้ผมบ้างได้ไหม ผมไม่ได้ขออย่างอื่น แค่อยากให้มือมีพลังมากขึ้น!”
ได้ยินซูเสี่ยวตงถามแบบนั้น ซูหยางก็รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย
ถามว่า “เจ้าเคยเรียนวิชามวยมาก่อนหรือ?”
ซูเสี่ยวตงยิ้มแหย ๆ แล้วส่ายหน้า
“ไม่ปิดบังปู่ทวดรอง ผมแค่มีพลังมือมาตั้งแต่เกิด พอฝึกไปบ้าง ตอนนี้ก็เลยเปิดช่องทางออนไลน์โพสต์คลิปทุบอิฐ”
“แต่ส่วนใหญ่เป็นอิฐปลอมทั้งนั้น ผมก็เลยคิดว่าปู่ทวดรองจะสอนเคล็ดลับเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้ผมไหม จะได้ทุบอิฐจริงที่แข็งมาก ๆ ให้แตกได้บ้าง”
ซูหยางใช้พลังจิตเรียนรู้ความรู้ทั้งหมดบนโลกยุคใหม่มานานแล้ว
ฟังที่ซูเสี่ยวตงพูดก็เข้าใจได้ทันที
ในใจก็คิดทบทวน…
เขากลับมาจากโลกเซียนเพื่อแสวงหาหนทางอันยิ่งใหญ่เท่านั้น เดิมทีไม่อยากเกี่ยวข้องกับเรื่องเวรกรรมมากมาย
แต่ตอนนี้ต้องฝึกจิตใจ การปรับปรุงลูกหลานของพี่ชายเพียงเล็กน้อย ก็น่าจะไม่เสียหายอะไร…
ยาวิเศษบนตัวซูหยาง แน่นอนว่าจะเอามาให้ไม่ได้
ไม่ได้หมายความว่าเขาหวง แต่ฤทธิ์ยาที่เหนือธรรมชาติขนาดนั้น คนธรรมดาเพียงแตะนิดเดียวก็คงจะร่างกายระเบิดตายแน่นอน
ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ได้ข้อสรุปในใจ
ยิ้มบาง ๆ แล้วพูดว่า “เจ้าอยากให้พลังแข็งแกร่งขึ้น เรื่องนี้ง่ายมาก”
“เจ้าแค่เตรียมยาสมุนไพรง่าย ๆ สักอย่าง ข้าจะปรุงยามหาอานุภาพให้หนึ่งเม็ด พอกินเข้าไป พลังของเจ้าจะเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว!”
พอได้ยินคำพูดนี้ ซูเสี่ยวตงก็ดีใจแทบบ้า…
วันนี้ปู่ทวดรองผู้วิเศษคนนี้ สมควรแล้วที่จำได้ถูกต้อง!
เขาออกจากโรงงานมา เป็นเน็ตไอดอลทุบอิฐ
ถึงจะมีชื่อเสียงในโลกออนไลน์บ้าง แต่มันก็พูดยาก
ช่วงที่ผ่านมา มีศิษย์วัดนอกคนหนึ่งชื่อเหมียว…อะไรสักอย่างเฟิง มาเล็งเขาไว้
อีกฝ่ายทำอาชีพพิสูจน์ความจริงของศิลปะการต่อสู้โดยเฉพาะ!
บอกว่าการทุบอิฐของเขาไม่จริง ใช้อิฐปลอม อีกฝ่ายยังประกาศจะมาที่เมืองหนานเจียงเพื่อพิสูจน์ความจริงกับเขาเอง
ซูเสี่ยวตงรู้ดีว่าตัวเองมีฝีมือแค่ไหน
การทุบอิฐจริงสักก้อน ถ้าใช้แรงพอเหมาะ ก็อาจจะไม่มีปัญหา
แต่คลิปที่เขาโพสต์ออนไลน์ มันเกินจริงไปหน่อย อิฐหลายก้อนซ้อนกันสับเป็นท่อน ๆ เหมือนเต้าหู้ ทุบปุ๊บก็แตกหมด…
ซูเสี่ยวตงก็ไม่มีทางเลือก อยากกินข้าวด้วยอาชีพเน็ตไอดอล
ถ้าไม่สร้างจุดขาย ก็ไม่มีแฟนคลับ!
ทีนี้ล่ะสิ แฟนคลับเพิ่มขึ้นเป็นแสนกว่าคน
แต่กลับดึงดูดปรมาจารย์พิสูจน์ความจริงเหมียวเฟิงเข้ามา
เขารู้ดีว่าตัวเองมีน้ำหนักแค่ไหน เจอการยั่วยุของเหมียวเฟิง ก็ไม่กล้าตอบโต้โดยตรง
เพราะเรื่องนี้ ช่วงนี้แฟนคลับก็หายไปหลายพันคน…
ซูเสี่ยวตงร้อนใจมาก ฝึกหนักบนดาดฟ้าทุกวัน
แต่พลังแบบนี้ ไม่ใช่ฝึกง่าย ๆ แล้วจะเพิ่มขึ้นได้
ไม่ต้องพูดถึงอิฐจริงหลายก้อน ต่อให้อิฐสองก้อนซ้อนกัน เขาก็ไม่มีทางทุบให้แตกได้เลย
บังเอิญที่สุด ตอนจนมุมที่สุด จู่ ๆ ก็มีปู่ทวดรองหนุ่ม ๆ ปรากฏตัวขึ้นมาจากอากาศ…
สำคัญคือฝีมือของอีกฝ่ายช่างยากจะหยั่งถึงจริง ๆ!
ตอนนี้ได้ยินคำพูดของซูหยาง ซูเสี่ยวตงดีใจสุดขีด แต่ก็อดรู้สึกกระวนกระวายไม่ได้
ถามอย่างตื่นเต้น “ปู่ทวดรอง ยาสมุนไพรง่าย ๆ ที่ท่านว่า ต้องใช้อะไรบ้าง?”
“ล้วนเป็นยาสมุนไพรทั่วไป ไม่แพง เจ้าเตรียมกระดาษกับปากกามาหน่อย ข้าจะเขียนให้เจ้าไปเตรียมตาม”
พอได้ยินดังนั้น ซูเสี่ยวตงก็โล่งอกในใจ
ยิ้มกว้างแล้วพูดว่า “ได้เลย ผมลงไปขอกระดาษกับปากกาจากเจ้าของร้านหวังข้างล่างเดี๋ยวนี้”
พูดจบ ก็ยิ้มแย้มเดินออกจากห้องส่วนตัวไป
ซูฉางซานกับซูหยู่หรานพ่อลูกมองดูเหตุการณ์นี้…
ในใจก็ตื่นเต้นดีใจปนกัน!
จู่ ๆ ก็มีปู่ทวด (ปู่ทวดรอง) ที่เป็นเหมือนเซียนผู้อยู่เหนือโลกโผล่ขึ้นมา!
ไม่เพียงแต่ฝีมือสุดพิสดาร ยังปรุงยาได้อีก?
มหายาอานุภาพ แค่ฟังชื่อ พ่อลูกทั้งคู่ก็รู้ว่าไม่ธรรมดา!
ตระกูลซูหรือว่านี่จะโชคดีจริง ๆ แล้ว?
ทั้งคู่ยังกำลังทอดถอนใจ ซูหยางก็พูดขึ้นเบา ๆ
“ฉางซาน พ่อของเจ้ามีลูกชายคนเดียวหรือ?”
ได้ยินซูหยางถามแบบนั้น ซูฉางซานรีบตอบ
“ทูลลุงรอง ผมยังมีพี่สาวอีกคน แต่แต่งงานไปจังหวัดข้างเคียงตั้งแต่เด็ก ๆ ไม่ค่อยได้กลับมา”
ซูหยางพยักหน้า แล้วถามต่อ
“ปู่ย่าของเจ้าตายเมื่อไหร่?”
ซูฉางซานคิดอย่างละเอียด สีหน้าแสดงความลำบากใจเล็กน้อย
“เอ่อ…เวลาผ่านไปนานมาก เวลาที่แน่นอนผมก็จำไม่ได้เหมือนกัน น่าจะสามสิบกว่าปีได้แล้วล่ะ”
……………………