เมื่อเหอกั๋วตงพูดจบ ห้องปรึกษาเงียบจนเข็มตกก็ได้ยิน!
ไม่ทันที่หลิวเหวินผิงกับหัวหน้าขงจะเอ่ยปาก
หัวหน้าหู ผู้เชี่ยวชาญใหญ่ฝ่ายแพทย์แผนตะวันตก กลับลุกขึ้นทุบโต๊ะทันที
ใบหน้าเต็มไปด้วยการเยาะเย้ย: "ช่างเป็นการอวดอ้างยิ่งนัก!"
"พวกเราหัวหน้าแพทย์ผู้เชี่ยวชาญมากมาย ปรึกษากันอยู่นาน ขนาดไม่สามารถหาทางบรรเทาอาการได้สักทาง"
"แล้วเจ้าเป็นแค่รองหัวหน้าแพทย์ อาศัยยาพื้นบ้านตามตลาดที่เอาขึ้นเวทีไม่ได้ กลับกล้าพูดจาอวดอ้างขนาดนี้หรือ?"
"คุณหมอเหอ อย่าว่าข้าดูถูกแพทย์แผนจีนเลย หากยาพื้นบ้านของแพทย์แผนจีนวิเศษขนาดนี้จริง พวกเราจะปล่อยของใกล้ตัวแล้วไปเรียนวิชาแพทย์แผนตะวันตกที่ต้องผ่าอกผ่าท้องกันไปทำไม!"
"ผู้ป่วยมีสถานะพิเศษ ตอนนี้ป่วยหนักจนถึงที่สุดแล้ว เหลือลมหายใจเพียงเส้นบาง ๆ เจ้ายังเอาธาตุพื้นบ้านพวกนี้มาเล่นสนุก ไม่เห็นหรือว่าเป็นการซุ่มซ่ามถ่วงเวลาการรักษา?"
"หากพลาดการรักษา เจ้ารับผิดชอบได้หรือไม่?"
หากเป็นก่อนหน้านี้ เผชิญหน้ากับการจู่โจมต่อหน้าธารกำนัลของหมอแผนตะวันตกผู้ทรงอำนาจ...
เหอกั๋วตงอาจเลือกที่จะถอย
แต่ยามนี้มิใช่ยามก่อน!
ไม่ต้องพูดถึงมีซูหยางผู้เป็นบรรพบุรุษคอยหนุนหลัง แค่คัมภีร์แพทย์เซินหนงที่ติดตัวเขามา ก็เพียงพอจะทำให้เขามีความมั่นใจเต็มเปี่ยม!
เห็นเพียงเหอกั๋วตงยืดหลังตรง สายตาเฉียบคม
ไม่แยแสต่ออาวุโสและหน้าตาของหัวหน้าหู สวนกลับอย่างแข็งกร้าวต่อหน้าทุกคน
"หัวหน้าหู! แพทย์แผนจีนสืบทอดมาห้าพันปี ผ่านการพิสูจน์ของแพทย์ในทุกยุคทุกสมัย ช่วยชีวิตผู้คน สืบเนื่องยาวนาน ไฉนเจ้าสองสามคำจะลบล้างมันทั้งหมดได้?"