ซูเสี่ยวตงยิ่งพูดก็ยิ่งตื่นเต้น ราวกับว่าการได้เป็นเน็ตไอดอลชื่อดังเป็นเรื่องที่ใกล้จะถึงวันนี้พรุ่งนี้แล้ว
สีหน้านั้นในสายตาของเจียงเอี๊ยน เห็นแล้วก็ได้แต่คิดว่ามันคือท่าทีของคนโง่เง่าโดยแท้
ประกอบกับที่ผู้เป็นสามีพูดออกมาเมื่อครู่…
ยอดฝีมือเร้นลับเหนือโลก? ปรุงยาวิเศษ! มหายาอานุภาพ
พอเอามาเชื่อมโยงกันเข้า จะไม่ใช่พวกหมอเถื่อนหลอกลวงได้อย่างไร?
ถึงแม้ยังไม่เห็นหน้าตาของสิ่งที่เรียกว่าปู่รองคนนั้นเลยสักครั้ง แต่ในจิตใต้สำนึกของเจียงเอี๊ยน ฝ่ายนั้นต้องไม่น่าเชื่อถือเป็นแน่
ยังจะให้ตนย้ายออกจากบ้านอีก ประตูก็ไม่มี!
ยิ่งคิด เจียงเอี๊ยนก็ยิ่งหน้าดำ…
“ซูเสี่ยวตง ครั้งที่แล้วตอนแกออกจากโรงงาน ตั้งใจจะไปบุกเบิกทางอินเทอร์เน็ต ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไร!”
“ทีนี้กลับได้ใจ ยิ่งทำเรื่องเกินงามขึ้นเรื่อยๆ พอได้ข่าวว่ามีปู่รองโผล่มาจากไหนไม่รู้ แกยังไม่กล้าแม้แต่จะเช็กด้วยซ้ำว่ามีสายเลือดเดียวกันจริงหรือเปล่า?”
“ยังจะยอดฝีมือเร้นลับเหนือโลก? ยังจะปรุงยา?”
“สมองแกพิการหรือไง? เรื่องแบบนี้ก็ยังจะเชื่ออีก!”
“อยากให้ฉันย้ายออกจากบ้าน อย่าหวังเลย!”
พอได้ยินคำพูดของภรรยา ซูเสี่ยวตงก็ร้อนใจขึ้นมาทันที
“เอี๊ยน ปู่รองเป็นยอดฝีมือเร้นลับเหนือโลกจริงๆ นะ ฝีมืออันยากจะหยั่งถึงของท่านฉันเคยสัมผัสด้วยตัวเองมาแล้ว ไม่ใช่พวกนักหลอกลวงแน่นอน”
“ตระกูลซูของเราที่อยากจะพลิกฟื้นขึ้นมา นี่คือโอกาสที่ดีที่สุด เราดูแลท่านให้ดีไม่ได้เชียวหรือ!”
เจียงเอี๊ยนไม่เชื่อคำพูดเหลวไหลพวกนั้นเลย: “หึ! ฉันไม่สนอะไรยอดฝีมือเร้นลับเหนือโลกนั่นหรอก อยากให้ฉันย้ายออกจากบ้าน ไม่มีทาง!”