สามวันต่อมา เรือสำราญสุดหรูก็เทียบท่าที่ท่าเรือหนานเจียง
บนท่าเรือ บรรดาคนของตระกูลเสิ่นที่ได้รับข่าวล่วงหน้า กับตระกูลยุทธภพใหญ่เล็กในหนานเจียง ต่างก็มารอเฝ้าอยู่ที่นี่ตั้งแต่เช้าตรู่...
ผู้คนมากมายจนมืดฟ้ามืดดิน!
ขบวนขนาดนี้ คนธรรมดาเห็นแล้วต้องสั่นไปสามรอบ
แม่เจ้า! ปีนี้ใครกันกล้าเหิมเกริมขนาดนี้?
หัวหน้าแก๊งมาเฟียหรือไง?
ซูหยางยังไม่ทันออกจากห้องโดยสาร ก็สัมผัสได้ถึงสถานการณ์ภายนอกแล้ว
ในใจรู้สึกจนปัญญาเหลือเกิน ถอนหายใจเบา ๆ!
ดูท่าเรื่องที่ตัวเองอยากจะใช้ชีวิตธรรมดา ๆ แบบคนธรรมดาคงเป็นไปไม่ได้แล้วล่ะ
สี่คนเพิ่งจะเดินลงมาจากห้องโดยสาร บรรดานักบำเพ็ญหนานเจียงที่นำโดยเสิ่นเย่าหัวก็พร้อมใจกันตะโกนออกมาหนึ่งเสียง...
"พวกเราต้อนรับสองท่านซูเสด็จกลับหนานเจียง!"
ขบวนขนาดนี้ทำให้ซูเสี่ยวตงทั้งงงทั้งภูมิใจ
คิดไม่ถึงเลยว่าวันหนึ่งตัวเองจะได้เป็นเจ้าพ่อระดับที่ผู้คนนับหมื่นจับตามองแบบนี้ด้วย...
ที่ซูเสี่ยวตงคิดไม่ถึงก็คือ นี่มันแค่จานเรียกน้ำย่อยเท่านั้น!
เสิ่นเย่าหัว เพื่อที่จะเอาใจสองปรมาจารย์ขั้นยอด ถึงกับมอบคฤหาสน์สุดหรูมูลค่าหลายพันล้านให้เป็นของกำนัล
ไหน ๆ ก็อวดเก๋ไปแล้ว ซูหยางก็ไม่ปฏิเสธน้ำใจของตระกูลเสิ่น
คนทั้งตระกูลซูรวมทั้งครอบครัวสามคนของซูหยู่หราน ต่างก็ย้ายเข้าอยู่ในคฤหาสน์หลังใหม่ทั้งหมด...
คฤหาสน์นี้ตั้งอยู่ที่เขาถังเย่ในเมืองหนานเจียง มีชื่อเสียงทัดเทียมกับเขาหมิงเยว่
เดิมทีผู้อาวุโสเสิ่นทุ่มเงินมหาศาลสร้างไว้เพื่อใช้บั้นปลายชีวิตของตัวเอง