เมื่อเผชิญหน้ากับกู้ชิงเฉิงที่กำลังเหม่อลอย เฉาหยิงก็ไม่กล้าวางท่าอะไร
จึงเอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้มเป็นคนแรก "คุณกู้ เช้าเชียว"
เมื่อได้ยิน กู้ชิงเฉิงก็ยิ้มอย่างมีพิธีรีตองเล็กน้อย...
"คุณ...คุณเฉา เช้า...เช้ากว่า"
พอดีตอนนั้น ซูหยางก็เดินออกมาจากห้องด้วยสีหน้าสบายๆ
กู้ชิงเฉิงรีบเอ่ยทักต่อ "อาจารย์ เช้า!"
ซูหยางมองนางอย่างมีความหมาย แล้วหัวเราะเบาๆ
"วันนี้อากาศดี วิชากำลังภายในที่สอนไป อย่าเกียจคร้านล่ะ"
ด้วยพลังวิเศษของซูจอมมาร จริงๆ แล้วไม่จำเป็นต้องให้กู้ชิงเฉิงฝึกฝนหนักขนาดนั้น แค่สุ่มให้ยาอายุวัฒนะนิดหน่อยก็ช่วยให้พลังนางทะยานขึ้นได้แล้ว
แต่แบบนั้นมันก็ช่างน่าเบื่อเกินไป เหตุผลที่ซูหยางรับนางเป็นศิษย์ ก็แค่อยากจะดูว่า
บนโลกใบนี้ รากวิญญาณธาตุน้ำขั้นยอดจะเติบโตไปได้ไกลแค่ไหนกันแน่
ต่อมา ที่โต๊ะอาหารเช้า เมื่อมองเฉาหยิงที่มีสีหน้าผ่องแผ้ว
ซูเสี่ยวเฟิงก็ชูนิ้วโป้งให้อย่างเงียบๆ!
แถมยังโล่งอกไปด้วย...
ยังไงซะตัวเองก็ได้ใช้หนี้บุญคุณอาจารย์จอมปลอมของตนจนหมดสิ้นแล้ว
ซูเสี่ยวตงยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่า การใช้หนี้บุญคุณครั้งนี้ของเขา ผลักดันให้ศิษย์น้องสาวก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของวิชาบู๊ไปโดยตรง
ไม่งั้นล่ะก็ คงต้องตกตะลึงไม่น้อย!
ซูหยางไม่พูดอะไร เฉาหยิงที่กลายเป็นปรมาจารย์ก็เลยไม่กล้าอวดดี
แต่ความตื่นเต้นบนใบหน้านั้น จะปิดยังไงก็ปิดไม่มิด
ทำเอาซูเสี่ยวเฟิงกับกู้ชิงเฉิงถึงกับงง
แค่วันดีๆ เรื่องดีๆ ทับซ้อนกัน จะขนาดนั้นเลยเหรอ?
...
หนานเจียง เขาหมิงเยว่