นักพรตวัยกลางคนฟังคำอธิบายของลูกชายจบ ความโกรธบนใบหน้าก็สลายไปจนหมด
จากนั้นเขาก็ส่งที่อยู่ของอารามซานชิงไปให้
ตอนนี้ลูกชายของเขาอยู่ต่างมณฑล ห่างกันนับพันกิโลเมตร ต่อให้ออกเดินทางทันที วันนี้ก็มาไม่ทันอยู่ดี
“วันนี้ข้าขอพักค้างคืน รบกวนท่านมากแล้ว ขอบคุณสหายหลิวที่เข้าใจ”
หลังวางสาย นักพรตวัยกลางคนก็เก็บโทรศัพท์ ก่อนประสานมือคารวะอย่างจริงจัง
“ผู้ร่วมวิถีเดียวกัน ไม่ต้องเกรงใจ” หลิวว่านเซินโบกมือ “สหายเต๋าไปพักที่โถงหลังเถิด ข้าจะเตรียมอาหารเช้าสักหน่อย”
พูดจบ เขาก็ลุกไปยังลานหลัง
เดิมทีเขาลงเขาไปซื้อของใช้สำหรับอาบน้ำและแปรงฟัน กลับมาก็ควรจัดการเรื่องจุกจิกพวกนี้ให้เสร็จเสียที
แต่จู่ ๆ นักพรตวัยกลางคนก็มาเยือน แถมยังดื่มสุราวิญญาณกันไปหนึ่งรอบ จึงยืดเยื้อมาจนถึงตอนนี้
หน้าอ่างล้างหน้า
หลิวว่านเซินบีบยาสีฟันใส่แปรง เพิ่งแปรงไปได้สองสามครั้ง ก็พบว่ามีหัวเสือดาวสองหัวโผล่มาข้างกาย
แม่เสือดาวนั่งหมอบอยู่ทางซ้าย ส่วนลูกเสือดาวตัวน้อยยืนอยู่ทางขวา
ดวงตากลมโตสองคู่จ้องฟองสีขาวตรงมุมปากของเขา หัวของพวกมันขยับตามแปรงสีฟันไปมา
เมื่อฟองเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ลูกเสือดาวก็ขยับเข้ามาใกล้อีกครึ่งก้าว หูตั้งชันขึ้นด้วย
เห็นได้ชัดว่ามันไม่เข้าใจว่าเหตุใดปากคนถึงมีของแบบนี้ออกมาได้
หลิวว่านเซินเหลือบมองพวกมันแล้วส่ายหน้าอย่างจนใจ
“ไม่เคยเห็นคนแปรงฟันหรือไง?”
เสือดาวทั้งสองย่อมตอบไม่ได้อยู่แล้ว
เขาบ้วนฟองออก ก่อนค่อย ๆ พ่นลมหายใจลงในอ่าง
กลิ่นสดชื่นจากยาสีฟันยังคงอยู่ในปาก แต่เมื่อเทียบกับแก่นกำเนิดบริสุทธิ์ไร้มลทินที่แผ่ออกมาจากร่างกายแล้ว ยังห่างชั้นกันมาก
ของใช้ชำระล้างธรรมดาทำได้เพียงกลบกลิ่นไม่พึงประสงค์