ชั่วพริบตา ข้อมูลมากมายก็หลั่งไหลเข้าสู่ห้วงความคิดของหลิวว่านเซิน
ทั้งวิธีควบรวมพลังปราณให้กลายเป็นอัสนี วิธีใช้สายฟ้าหยางทำลายพลังชั่วร้ายและขจัดสิ่งอัปมงคล ตลอดจนวิธีชักนำอัสนีจากฟ้าดิน เคล็ดวิชาทีละชั้นล้วนหลอมรวมเข้าสู่ความทรงจำของเขา
อัสนีหยางเปี่ยมด้วยความแข็งแกร่งและพลังหยาง
หากฝึกฝนจนถึงขั้นสูงสุด ยังสามารถควบคุมอสนีบาตจากสวรรค์ได้!
วิญญาณอาฆาต พลังชั่วร้ายจากซากศพ และสิ่งอัปมงคลทั้งปวงบนโลก ล้วนถูกอัสนีหยางข่มไว้ได้
หลิวว่านเซินข่มรอยยิ้มที่มุมปาก
เที่ยวนี้กำไรอื้อซ่า!
“นักพรต!”
“เมียผมเป็นอะไรไปครับ?”
“ท่านช่วยขจัดพลังอัปมงคลออกจากตัวเธอแล้วแท้ ๆ ทำไมกลับดูอาการหนักกว่าเดิมล่ะครับ?”
จางจื้อกุ้ยประคองภรรยา น้ำเสียงร้อนรน
หลิวว่านเซินดึงตัวเองออกจากการถ่ายทอดวิชา คิ้วค่อย ๆ ขมวดเข้าหากัน
หญิงวัยกลางคนนอนตะแคงอยู่บนพื้น ส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดไม่หยุด
เดิมทีเขาคิดว่าแค่ใช้คาถาชำระล้างก็จะขจัดพลังชั่วร้ายทั้งหมดในร่างนางได้
แต่คาถาชำระล้างกลับขจัดได้เพียงพลังอัปมงคลที่อยู่ชั้นนอก ซ้ำยังทำให้สิ่งอีกชนิดหนึ่งซึ่งซ่อนอยู่ในร่างนางเดือดดาลขึ้นมา
หลิวว่านเซินก้มลงนั่งยอง ๆ แล้วยกมือขวาของหญิงวัยกลางคนขึ้น
พลังปราณสายหนึ่งไหลผ่านปลายนิ้วเข้าสู่เส้นชีพจร
ทันทีที่พลังปราณเข้าสู่แขน เงามืดที่ซ่อนอยู่บริเวณอกและท้องของหญิงวัยกลางคนก็ขยับ
สิ่งนั้นเลื้อยไปตามเนื้อหนัง พุ่งเข้าหาพลังปราณที่แทรกซึมเข้าไปในร่าง
เพียงไม่กี่อึดใจ พลังปราณที่ส่งเข้าไปก็ถูกกลืนจนหมดสิ้น
กู่แมลง!
แววสนใจปรากฏขึ้นในดวงตาของหลิวว่านเซิน
“น่าสนใจดีนี่…”
ในคัมภีร์เต๋ามีบันทึกวิชากู่ไว้นับพันชนิด ทั้งยังรวบรวมวิธีแก้ทางเอาไว้ด้วย
กู่ชนิดนี้ฝังตัวอยู่ในร่างมนุษย์ กินเลือดเนื้อของเจ้าของร่างเป็นอาหาร
เมื่อมันเติบโตเต็มที่ ถึงขั้นมุดเข้าไปในหัวใจและกัดกินเจ้าของร่างจากข้างในจนหมด