สิ่งนั้นซ่อนอยู่ตรงนั้นมาตลอด มันกำลังจับตามองที่นี่
เสือดาวน้อยส่งเสียงครางต่ำ ๆ ก่อนย่อตัวลง ลำคอเปล่งเสียงคำรามเตือนเบา ๆ
ซูอวิ้นไม่พูดอะไร เพียงดึงเสือดาวน้อยมาไว้ข้างกาย แล้วจ้องเขม็งไปยังเงาป่าลึกอันมืดครึ้ม
อีกด้านหนึ่ง
ที่ลานด้านหลังวัดชิงเฟิง หลิวว่านเซินยังคงนอนเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้ไม้ไผ่
เขาตรวจจับความเคลื่อนไหวในวัด แล้วพบว่ากลิ่นอายของซูอวิ้น เสือดาวน้อย และลูกลิงหายไปหมดแล้ว จึงไม่ได้ใส่ใจมากนัก
ตอนนี้ซูอวิ้นอยู่ในขั้นหลอมปราณระดับสอง อีกทั้งยังมีศาสตราวิเศษที่เขาหลอมขึ้นติดตัว สิ่งที่พอจะทำร้ายนางได้ในเขาชิงฮุยมีไม่มากนัก
หลิวว่านเซินพลิกตัว แล้วนอนอาบแดดต่อ
ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
เขาหยิบขึ้นมาดู พบว่าเป็นเบอร์แปลกหน้า
หลิวว่านเซินรับสาย «ฮัลโหล?»
«สวัสดีครับ ขอสอบถามว่าคุณเป็นญาติของคุณผู้หญิงซูอวิ้นหรือเปล่าครับ?»
«เมื่อวานภรรยาคุณสั่งซื้อปลาสวยงามไว้หลายตัวที่ร้านของเรา ตอนนี้ของมาถึงตีนเขาแล้วครับ»
«แต่ว่าวัดชิงเฟิงอยู่สูงมาก ผมเกรงว่าคนเดียวคงขนขึ้นไปไม่ไหว»
«ปลาพวกนี้มีหลายตัว แถมในถุงยังมีน้ำอยู่ด้วย ถ้าทำตกขึ้นมาคงจัดการลำบาก เลยอยากถามว่าคุณผู้ชายสะดวกลงมารับไหมครับ?»
เสียงผู้ชายสุภาพดังมาจากปลายสาย
หลิวว่านเซินชะงักไปเล็กน้อย
ตอนแรกเขาคิดว่าซูอวิ้นแค่พูดไปอย่างนั้น ไม่คิดว่าพอหาซื้อปลาสวยงามไม่ได้ นางจะสั่งจากอินเทอร์เน็ตมาเสียเลย
«รอสักครู่ อาตมาจะลงไปเดี๋ยวนี้»
หลังวางสาย เขาก็เดินออกจากห้อง
แม่เสือดาวนอนหมอบอยู่ใต้ต้นไม้อย่างเกียจคร้าน พอได้ยินเสียงฝีเท้าก็เพียงยกเปลือกตาขึ้นมอง