ดวงตาของคุณหวังพลันเป็นประกาย
เขามองหลิวว่านเซิน แล้วนึกถึงข้อความในถุงผ้า
คุณอยากรู้ไหมว่า ในใจภรรยาของคุณมองคุณเป็นคนแบบไหน?
คำตอบอยู่ที่นี่หรือเปล่า?
คุณหวังไม่พูดอะไรอีก ตั้งใจมองภาพที่กลับมารวมตัวกันใหม่
ภาพนั้นคือบ้านหลังเล็กที่ทั้งสองคนซื้อด้วยกัน บ้านขนาด 140 ตารางเมตรตกแต่งอย่างอบอุ่นน่าอยู่
เฟอร์นิเจอร์ในห้องรับแขก ของประดับข้างกำแพง และต้นไม้บนระเบียง ล้วนเป็นสิ่งที่สามีภรรยาช่วยกันเลือกทีละชิ้น
ทว่าภายในบ้านกว้างขวางกลับมีเพียงจางหยวนหยวนคนเดียว
เธอนั่งอยู่บนโซฟา มือถือโทรศัพท์ไว้ในมือ
หน้าจอสว่างขึ้นแล้ว รายชื่อผู้ติดต่อแสดงชื่อคุณหวังอยู่
จางหยวนหยวนจ้องชื่อนั้นอย่างเหม่อลอย นิ้วมือเลื่อนไปใกล้ปุ่มโทรออกหลายครั้ง แต่ก็ไม่ยอมกดเสียที
“นี่มันเรื่องอะไรกัน?”
คุณหวังหันไปมองภรรยา
เขาจำภาพเหตุการณ์นี้ไม่ได้เลย
“ดูต่อเถอะ”
จางหยวนหยวนหลบสายตาเขา ไม่ได้อธิบายอะไร
หลิวว่านเซินยืนอยู่ด้านข้างมาตลอด ภาพทั้งหมดในห้วงมายาล้วนมาจากเส้นสายเหตุปัจจัยของทั้งสองคน
เขาเพียงต้องกระตุ้นพลังวิญญาณตรงจุดสำคัญ ก็สามารถจำลองเรื่องราวที่เคยเกิดขึ้นจริงขึ้นมาใหม่ได้
เข็มนาฬิกาบนผนังค่อย ๆ เคลื่อนเดิน
เวลา 22:30 น. ในที่สุดจางหยวนหยวนก็กดปุ่มโทรออก
ไม่นานสายก็ถูกรับ
อีกฟากของภาพ คุณหวังนั่งอยู่ในห้องทำงานของบริษัท กำลังแก้ไขแผนพัฒนาสำหรับปีหน้าอยู่หน้าคอมพิวเตอร์
เอกสารกองเต็มโต๊ะ เสียงโทรศัพท์ทำให้เขาขมวดคิ้ว