ยามดึก ภายในห้องโถงด้านหลังมีเสียงลมหายใจยาวสม่ำเสมอดังขึ้นไม่ขาดสาย
หลิวว่านเซินนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียง จิตสำนึกจมลงไปในร้านค้าของระบบ
ซูอวิ้นนั่งอยู่ไม่ไกล วางมือทั้งสองข้างบนหัวเข่าอย่างเป็นธรรมชาติ กำลังเดินพลังวิญญาณไปตามเส้นทางที่บันทึกไว้ใน《คัมภีร์เต๋า》
นางเพิ่งเข้าสู่ขั้นต้นของการหลอมปราณได้ไม่นาน การโคจรพลังแต่ละรอบจึงเชื่องช้าอย่างยิ่ง ส่วนพลังปราณรอบกายค่อย ๆ ซึมเข้าสู่ร่างทีละน้อยตามจังหวะหายใจเข้าออก
หลิวว่านเซินไม่รบกวนซูอวิ้น สมาธิทั้งหมดจดจ่ออยู่กับวัสดุทำยันต์ในร้านค้าของระบบ
หลังได้รับ《คัมภีร์ยันต์ครบชุด》มาในตอนกลางวัน เขาก็เฝ้าคิดถึงการวาดยันต์มาตลอด ยามนี้ในที่สุดก็มีเวลาว่าง ย่อมอยากลองลงมือด้วยตัวเอง
กระดาษยันต์มีหลายชนิด ชนิดที่ถูกที่สุดคือกระดาษยันต์เหลืองธรรมดา ส่วนระดับสูงกว่านั้นคือกระดาษวิเศษที่มีพลังวิญญาณแฝงอยู่
กระดาษวิเศษที่มีพลังวิญญาณย่อมรองรับพลังวิญญาณได้ง่ายกว่า แต่ราคาก็สูงลิบลิ่ว ทรัพย์สินที่เขามีอยู่ในตอนนี้ใช้ฟุ่มเฟือยไม่ไหว
แค่ฝึกครั้งแรก กระดาษยันต์เหลืองธรรมดาก็เพียงพอแล้ว
【กระดาษยันต์เหลืองธรรมดา: ใช้ค่าธูปเทียน 1 แต้มซื้อได้ 100 กิโลกรัม ทุก 100 แผ่นนับเป็น 1 มัด】
เมื่อเห็นราคานี้ หลิวว่านเซินก็พอใจมาก
กระดาษยันต์เหลืองธรรมดาแทบไม่ต่างจากของแจกฟรี ต่อให้ล้มเหลวหลายพันครั้งก็ไม่เสียดาย
หลังซื้อเสร็จ ภายในพื้นที่เก็บของของระบบก็มีมัดกระดาษยันต์เหลืองที่มัดไว้เรียบร้อยเพิ่มขึ้นหลายมัด ข้างกันยังมีชาดและหมึกเขม่าควัน
ครั้นเลือกพู่กันได้ หลิวว่านเซินกลับลังเลอยู่นาน ไม่ยืนยันการซื้อเสียที
พู่กันธรรมดาซื้อได้ด้วยเงินทั่วไป แต่พู่กันวิเศษขั้นต้นที่ระบบผลิตกลับมีราคาสูงถึง 100 แต้มธูปเทียน!
“ร้านหน้าเลือดหรือไง พู่กันด้ามเดียวตั้ง 100 แต้ม?”
ก่อนหน้านี้หลิวว่านเซินยังคิดว่าค่าธูปเทียนจำนวนนี้ไม่ได้มากมายอะไร แต่พอจะกดซื้อจริง ๆ ก็ยังเจ็บปวดใจอยู่ดี