เมิ่งฝูไอเบา ๆ สองครั้ง
“ไม่มีอะไรค่ะ”
นิ้วมือของเธอขยับเขี่ยเข็มขัดนิรภัยอย่างรู้สึกผิด
กลัวเขาจะคิดมาก เธอจึงรีบอธิบายเพิ่มอีกสองสามประโยค “คุณเป็นเจ้านาย ฉันเพิ่งมาทำงานวันแรก ถ้าทุกคนเห็นฉันขึ้นรถคุณ คงดูไม่ค่อยดีค่ะ”
ทั้งที่เมื่อคืนเธอถึงขั้นขึ้นเตียงเขา แถมยังจูบเขาไปแล้วด้วย
เฟิงอวี้เข้าใจความหมายของเธอ “ได้ ผมเข้าใจแล้ว”
เขาโกรธหรือเปล่า?
เมิ่งฝูแอบเหลือบมองเขาหลายครั้ง ใบหน้าหล่อเหลาของเฟิงอวี้ไม่มีท่าทีเปลี่ยนแปลง เธอนึกขึ้นได้ว่าทั้งคู่เพิ่งจดทะเบียนสมรสกันเมื่อวาน วันนี้ก็ทะเลาะกันเสียแล้ว ดูจะไม่ค่อยดีนัก
เมิ่งฝูบอกเขาว่า “เอ่อ คุณก้มลงหน่อยค่ะ”
เฟิงอวี้ทำตาม
วินาทีถัดมา ริมฝีปากนุ่มนิ่มของหญิงสาวก็แตะลงบนแก้มเขาเบา ๆ ก่อนจะผละออกทันที
เมิ่งฝูจับเข็มขัดนิรภัยไว้ แล้วหันไปมองนอกหน้าต่างอย่างเขิน ๆ รู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง
จูบสามีที่ถูกต้องตามกฎหมายของตัวเองสักครั้งแล้วจะเป็นอะไรไป?
เขาต่างหากที่ได้กำไร
เธอเม้มริมฝีปาก พลางให้กำลังใจตัวเองในใจอีกครั้ง
เสียงหัวเราะทุ้มต่ำดังขึ้นข้างหู
ใบหูของเมิ่งฝูแดงขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่
โทรศัพท์สั่นหนึ่งครั้ง เมิ่งฝูไม่ได้คิดอะไร หยิบขึ้นมาดู
เป็นข้อความจากอวี๋เหยา：【พี่คะ พรุ่งนี้เย็นเป็นงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จของพี่ทิงซวี่ พี่จะมาด้วยใช่ไหมคะ?】
งานเลี้ยงฉลองความสำเร็จหรือ?
เมิ่งฝูนึกออกแล้ว
เมื่อปีก่อนเฮ่อทิงซวี่เข้ามารับช่วงบริหารกิจการของตระกูลเฮ่อ ช่วงแรกทุกอย่างไม่ราบรื่น เธออดหลับอดนอนอยู่เป็นเพื่อนเขา ช่วยคิดแผนงานและโครงการนับไม่ถ้วน