รถมายบัคมาถึงหน้าอาคารบริษัทเทียนเยว่อย่างราบรื่น
“คุณเฟิง ถึงแล้วครับ”
ฟางซู่เอ่ยเตือน
เฟิงอวี้ก้มมองโทรศัพท์ที่ตัดสายไปเอง ก่อนยกมือดึงปมเนกไทที่รัดแน่นเบา ๆ
นี่เป็นครั้งแรกที่เมิ่งฝูไม่รับสายเขา
“อืม”
เขารับคำเสียงเย็น ก่อนก้าวขายาวลงจากรถ
ฟางซู่เดินตามเข้าไปในลิฟต์ด้วย แล้วกดปุ่มชั้นเจ็ดให้ตามความเคยชิน
จู่ ๆ ชายหนุ่มก็เอ่ยเสียงทุ้ม “ไปชั้นสาม”
ชั้นสามหรือ?
ฟางซู่อดแปลกใจไม่ได้ ชั้นสามเป็นที่ตั้งของแผนกออกแบบผลิตภัณฑ์ นั่นก็แปลว่าเป็นแผนกที่ภรรยาอยู่สินะ...
ฟางซู่เข้าใจได้ทันที เขายกเลิกชั้นเจ็ดแล้วเปลี่ยนไปกดเลขสาม
ติ๊ง! ลิฟต์หยุดที่ชั้นสาม
เฟิงอวี้ก้าวขายาวออกไป
ตอนนี้ยังเป็นเวลาทำงาน พนักงานแผนกออกแบบผลิตภัณฑ์ต่างกำลังง่วนอยู่กับงานตรงหน้าอย่างเป็นระเบียบ เฟิงอวี้เดินเข้ามาแล้ว แต่ก็ยังไม่มีใครสังเกตเห็นในทันที
จนกระทั่งอวี๋เวยกำลังจะไปเข้าห้องน้ำ จึงเห็นเฟิงอวี้ยืนอยู่หน้าประตูสำนักงาน
เธออุทานอย่างประหลาดใจ “คุณเฟิง?”
ข่าวที่เฟิงอวี้ไปทำงานต่างเมืองเจียงหลายวันเป็นที่รู้กันทั่วบริษัทแล้ว ไม่คิดเลยว่าวันนี้เขาจะกลับมา แถมยังมาถึงแผนกของพวกเธอด้วย?
อวี๋เวยเริ่มประหม่าเล็กน้อย
หรือช่วงนี้ผลงานของแผนกออกแบบผลิตภัณฑ์มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?
ปกติเฟิงอวี้ไม่ค่อยแวะมาที่นี่ ส่วนใหญ่คนในแผนกจะเป็นฝ่ายไปหาเขาเอง
ใบหน้าหล่อเหลาคมคายของชายหนุ่มไร้ร่องรอยอารมณ์ ดวงตาดำสนิทกวาดมองทั่วสำนักงานอย่างไม่แสดงออก