หลิงเจ๋อเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของเฮ่อทิงซวี่
เมิ่งฝูรู้ดีว่าเขาไม่เคยเห็นเธออยู่ในสายตาเลยสักครั้ง แต่ก่อนเธอเห็นแก่เฮ่อทิงซวี่ จึงไม่คิดถือสาเขา
แต่ตอนนี้เฮ่อทิงซวี่เป็นใครกัน? แล้วหลิงเจ๋ออย่างเขาเป็นใครกัน?
หลิงเจ๋อกอดอก น้ำเสียงยิ่งแสดงความดูแคลนชัดเจน
“ขอเตือนสักคำ อย่าฝันลม ๆ แล้ง ๆ เลย เดิมทีงานแต่งของตระกูลอวี๋กับตระกูลเฮ่อกำหนดไว้ให้เหยาเหยา เป็นเธอที่แย่งงานแต่งของเหยาเหยาไป ตอนนี้ยังกล้าทำตัวงอนพี่เฮ่ออีก ได้ดีแล้วยังทำเป็นไม่พอใจอีกนะ”
เมิ่งฝูไม่ได้ฟังเขาสักคำ กลับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออก
“สวัสดีตอนเย็นค่ะ คุณลุงหลิง ฉันเมิ่งฝูนะคะ”
พ่อของหลิงเจ๋อขึ้นชื่อเรื่องเข้มงวดในแวดวงนี้ ตระกูลหลิงก็อบรมลูกกันอย่างเคร่งครัด ในเมื่อหลิงเจ๋อชอบพูดจานัก ก็ให้ไปพูดกับคนในตระกูลหลิงแล้วกัน
เมิ่งฝูพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “ฉันเจอหลิงเจ๋อที่โรงพยาบาลค่ะ เขาด่าฉันว่าไร้ยางอาย แล้วยังบอกว่าฉันได้ดีแล้วยังทำเป็นไม่พอใจอีก”
เธอถ่ายทอดคำพูดของหลิงเจ๋อเมื่อครู่ไปตามเดิมทุกคำ
หลังวางสายไปครึ่งนาที หลิงเจ๋อก็ยังตั้งตัวไม่ติด ก่อนหน้านี้ไม่ว่าเขาจะพูดอย่างไร เมิ่งฝูก็ไม่เคยตอบโต้ วันนี้กลับกล้าโทรไปฟ้องพ่อเขาเสียแล้วหรือ?!
หลิงเจ๋อโกรธจนแทบคลั่ง ปากพล่อยด่าคำหยาบออกมาหลายคำ “เมิ่งฝู นังผู้หญิงสารเลว!”
“คุณลุงหลิงคะ เพราะฉันพูดเรื่องพวกนี้กับคุณ หลิงเจ๋อก็ด่าฉันว่าสารเลว ตอนนี้ยังจะลงมือทำร้ายฉันอีก ฉันกลัวมากเลยค่ะ”
น้ำเสียงของเมิ่งฝูสั่นเครือ ราวกับกำลังหวาดกลัวจริง ๆ
เสียงพ่อของหลิงเจ๋อตวาดลั่นดังมาจากปลายสาย “หลิงเจ๋อ ไอ้สารเลว! รีบไสหัวกลับบ้านเดี๋ยวนี้!”