“คุณเฟิงติดงานกะทันหัน ต้องเดินทางไปทำงานต่างเมืองหนึ่งสัปดาห์ครับ”
พอได้ยินคำตอบของฟางซู่ แววตาของเมิ่งฝูก็พลันเปล่งประกายยินดี
หนึ่งสัปดาห์...
หมายความว่าตลอดหนึ่งสัปดาห์นี้เขาจะไม่อยู่บ้านงั้นเหรอ?
ดีจังเลย แบบนี้เธอก็จะได้ยึดเตียงใหญ่ไว้คนเดียว แถมไม่ต้องถูกเขาจับจูบไม่หยุดอีก
แค่คิดก็มีความสุขแล้ว
เมิ่งฝูลูบมุมปากเบา ๆ ก่อนรับคำว่า “อ้อ” ให้ฟางซู่รู้ว่าเธอเข้าใจแล้ว
พอรถมาถึงเรือนหอ เธอก็รีบลงจากรถอย่างอดใจไม่ไหว
เฟิงอวี้ไม่อยู่ คืนนี้เตียงใหญ่ก็เป็นของเธอคนเดียว!
เธอวิ่งฉิว ฟางซู่ได้แต่เกาหัว
ทำไมเขาถึงรู้สึกว่าพอคุณเฟิงไม่อยู่ คุณนายจะดีใจมากเป็นพิเศษนะ?
จังหวะนั้นเอง โทรศัพท์ของเฟิงอวี้ก็ดังขึ้น
“คุณเฟิงครับ”
ฟางซู่รับสายด้วยความเคารพ นับเวลาดูแล้ว ตอนนี้เฟิงอวี้ก็คงกำลังจะขึ้นเครื่อง
เสียงทุ้มต่ำเรียบเฉยของชายหนุ่มดังผ่านสายมา “คุณนายถึงบ้านแล้วหรือยัง?”
ฟางซู่ตอบ “ถึงแล้วครับ ผมบอกคุณนายเรื่องที่คุณต้องเดินทางไปทำงานแล้วด้วย”
ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง
เฟิงอวี้ถามเสียงขรึม “เธอมีปฏิกิริยายังไงบ้าง?”
จู่ ๆ ก็ต้องเดินทางไปทำงานกะทันหัน ทั้งยังไม่มีโอกาสบอกเธอล่วงหน้า เป็นเขาที่ทำไม่ดีจริง ๆ หากเธอไม่พอใจ ก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้
ฟางซู่ทบทวนอย่างละเอียด ก่อนตอบอย่างระมัดระวัง “คุณนายดูจะดีใจมากนะครับ ไม่ได้ถามอะไรเลย”