"คุณหนู สถานการณ์เป็นยังไงบ้างครับ ได้พบท่านจอมราชันราตรีหรือเปล่า?"
หลงหย่าหนานเอ่ยถามด้วยความตื่นเต้น เมื่ออวี้เสี่ยวหลงกลับมาถึงคฤหาสน์
"จอมราชันราตรี" คนนั้นเป็นเหมือนไอดอลของนางเลยทีเดียว
เพราะชีวิตของเขาช่างเป็นตำนาน ทรงพลัง และชวนให้ผู้คนจินตนาการไปไกล
อวี้เสี่ยวหลงส่ายหน้าอย่างผิดหวังแล้วกล่าวว่า "เขาน่าจะอยู่ในคฤหาสน์ แต่ไม่ยินดีพบข้า"
หลงหย่าหนานถอนหายใจแล้วว่า "คงเป็นเพราะเรื่องในอดีต ในใจเขาคงรู้สึกผิดมากเกินไป เลยไม่อยากออกมาเจอใคร!"
อวี้เสี่ยวหลงว่า "ขอให้เขาหลุดพ้นจากความมืดมนเร็ววัน ประเทศชาติต้องการคนแบบเขา"
หลงหย่าหนานเห็นด้วยอย่างสุดซึ้ง และเสียดายยิ่งนักที่อวี้เสี่ยวหลงไม่ได้พบท่านฉู่หวูเต้าตัวจริง
ครั้นผ่านคืนหนึ่ง
รุ่งเช้า ฉีเติ่งเสียนก็ได้รับโทรศัพท์จากหลี่อวิ๋นหว่าน ได้ยินหลี่อวิ๋นหว่านว่า "คุณตำรวจฉี เมิ่งเมิ่งไปหาอวี๋ไคเหอที่สภาการค้ามังกรดำเพื่อสะสางปัญหาแล้ว คุณไม่คิดจะสนใจหน่อยเหรอ?"
ฉีเติ่งเสียนฟังแล้วก็วางสายทันที ตรงไปยังสภาการค้ามังกรดำทันที
หลี่อวิ๋นหว่านนิ่งค้างอยู่กับที่ ถือโทรศัพท์พลางด่าว่า "อะไรกันนี่ วางสายเร็วชะมัด!"
เวลานั้น เฉียวชิวเมิ่งมาถึงด้านนอกอาคารสำนักงานใหญ่ของสภาการค้ามังกรดำแล้ว และได้พบกับอวี๋ไคเหอที่ได้นัดหมายไว้ทางโทรศัพท์
"ผู้จัดการใหญ่เฉียวนี่ตรงเวลาจริงนะครับ!" อวี๋ไคเหอเห็นเฉียวชิวเมิ่งแล้ว ใบหน้าเผยยิ้มขบขัน
บนใบหน้าเขามีรอยแผลบ้างเล็กน้อย ล้วนเป็นฝีมือของฉีเติ่งเสียน เมื่อเห็นว่ามีเพียงเฉียวชิวเมิ่งมาคนเดียว ในใจก็อดผิดหวังไม่ได้