อวี๋ไคเหอถูกฉีเติ่งเสียนต่อย หลังจากเขาประกาศเตือน ฉีเติ่งเสียนยังประเคนตบกลางหน้าให้อีกหนึ่งฉาด
เพียงตบเดียวนี้ ไม่ใช่แค่กระทบบนใบหน้าอวี๋ไคเหอ แต่มันเท่ากับตบหน้าสภาการค้ามังกรดำทั้งคณะด้วย
เฉียวชิวเมิ่งถึงกับอึ้งงันไปกับการกระทำของฉีเติ่งเสียน หมอนี่บ้าบิ่นถึงเพียงนี้เชียวหรือ ถึงขั้นกล้าตบหน้าอวี๋ไคเหอ?
แม้ในใจจะซาบซึ้งที่ฉีเติ่งเสียนออกหน้าแทนตน แต่ก็แฝงความน้อยใจที่เขาทำอะไรไม่รู้จักกาลเทศะ
"หายนะจะใหญ่แค่ไหน อีกประเดี๋ยวเจ้าจะรู้!" อวี๋ไคเหอเจ็บจนร้องอู้อี้ แล้วล้วงหาโทรศัพท์
เขาแสยะยิ้มจ้องฉีเติ่งเสียนพลางเอ่ย "เจ้าสองคน ตอนนี้คุกเข่าลง ยังพอทัน ข้าอาจลังเลไม่รบกวนท่านประธานจ้าว!"
เฉียวชิวเมิ่งตกใจจนสะดุ้ง รีบพรวดเข้าไปแย่งมือถือจากมืออวี๋ไคเหอ พลางบอก "ไปเร็ว!"
แต่ฉีเติ่งเสียนกลับยื่นมือมาหยิบโทรศัพท์จากมือเธออย่างเอื่อยเฉื่อย แล้วโยนคืนให้อวี๋ไคเหอ "ปล่อยเขาโทรไปเถอะ!"
เฉียวชิวเมิ่งแทบสิ้นสติไปทันที โกรธจัด "นี่เจ้ารู้ตัวไหมว่ากำลังทำอะไรอยู่? เจ้าเป็นแค่ผู้คุมตัวเล็ก ๆ กล้าไปมีเรื่องกับคนอย่างจ้าวมังกรดำน่ะหรือ?!"
ผู้คนที่มุงดูพยักหน้าตามต่อเนื่อง สายตาจับจ้องฉีเติ่งเสียนราวกับมองคนตาย ต่างคิดว่าชายหนุ่มคงหมดทางรอดแล้ว
"รู้ว่าอวี๋ไคเหอเป็นลูกน้องของจ้าวมังกรดำแล้วยังกล้าตบ ข้าว่า เขาคงไม่มีทางรอด พรุ่งนี้เตรียมไปกินโต๊ะงานศพได้เลย!"
"ท่านประธานจ้าวขึ้นชื่อว่าเหี้ยมโหดอำมหิต คราวก่อนมีเศรษฐีต่างถิ่นมามีเรื่องด้วย เขาสั่งหักแขนขาจนต้องคลานกลับเข้าโรงพยาบาลด้วยตัวเอง..."