ค่าพละกำลังทะลุหนึ่งหมื่นหนึ่ง พลังโจมตีเกินห้าหมื่นสาม พลังชีวิตยิ่งใกล้ห้าแสน
เมื่อสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งของจวินเหิง ใบหน้าของลอสต์ก็ปรากฏรอยยิ้มชั่วร้าย
“ดูท่าเจ้าคงสัมผัสได้ถึงพลังของแหวนมารผู้ถูกทำลายแล้ว”
“อีกสองวัน หมู่บ้านหินขาว หวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง”
สิ้นเสียง ร่างของลอสต์ก็เริ่มเลือนราง ราวกับเงาที่ละลายหายไปในรัตติกาล
จวินเหิงมองตามเขาจากไป สีหน้าเริ่มเย็นเยียบขึ้นเรื่อยๆ
เขาสัมผัสได้ว่าฟันเฟืองแห่งโชคชะตา ได้เริ่มหมุนแล้ว
ฝ่ายเหวลึกเคลื่อนไหวเร็วกว่าที่คิดไว้มาก แถม NPC ในเกมก็ดูเหมือนจะมีหลายฝ่าย
“ดูท่าคงต้องหาวิธีที่ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย...”
จวินเหิงออกจากป้อมราตรีนิรันดร์ ยามนี้รัตติกาลมืดมิด
แสงจันทร์สาดส่องลงบนถนนหลวงที่ทอดไปสู่นครรุ่งอรุณ ทุ่งรกร้างสองข้างทางในความมืดยิ่งเงียบสงัด
มีเสียงแมลงร้องดังมาจากพงหญ้าเป็นครั้งคราว ยิ่งขับให้ผืนดินแห่งนี้เวิ้งว้างและลึกล้ำ
เขาไม่รีบกลับเมือง แต่นั่งลงบนหินเขียวริมทาง
ในหัวพลางเรียงลำดับข้อมูลที่เพิ่งได้มาอย่างรวดเร็ว
ลอสต์เผยไต๋ให้เขาแล้ว และเริ่มแสดงเขี้ยวเล็บที่แท้จริงของอเวจี
หมู่บ้านหินขาว เนตรอเวจี งานวิจัยของจวนผู้ครองนคร...
คำสำคัญเหล่านี้วนเวียนในสมองราวกับใยแมงมุมอันซับซ้อน พัวพันฝ่ายต่างๆ เข้าไว้ด้วยกัน
“ผู้ครองนครรุ่งอรุณ...”
จวินเหิงหรี่ตาลง นึกถึงความทรงจำชาติก่อนเกี่ยวกับผู้ครองนครรุ่งอรุณ
ในเนื้อเรื่องของเกมต่างมิติ ผู้ครองนครรุ่งอรุณชื่ออัลเฟรด เป็นขุนนางวัยกลางคนอายุห้าสิบกว่า
ในเนื้อเรื่องเบื้องหลังของทางการ เขาถูกพรรณนาว่าเป็นเจ้าผู้ครองแคว้นที่ขยันทำงาน รักประชาชน ยุติธรรมและเที่ยงตรง เป็นที่รักของชาวนครรุ่งอรุณอย่างลึกซึ้ง