[เจียงชิงเยว่จินเหริน: กำลังตีบวกกับเพื่อนสาวอยู่ที่ทุ่งกระซิบวายุ มีอะไรเหรอ?]
[จวินหลิน: คืนนี้เผื่อเวลาออนไลน์ไว้หน่อย ข้าจะพาเจ้าไปตีบวก]
[เจียงชิงเยว่จินเหริน: ???ไปตีบวกที่ไหน?]
[จวินหลิน: ป่าถอนหายใจ]
[เจียงชิงเยว่จินเหริน: ป่าถอนหายใจเป็นเขตตีบวกเลเวล 15 ไม่ใช่เหรอ?ตอนนี้ข้าเลเวล 11 เอง ไปดึงข้าให้ถ่วงรึเปล่า……]
[จวินหลิน: ไม่ถ่วงหรอก เราไปฆ่าบอสตัวเดียวก็กลับ]
[เจียงชิงเยว่จินเหริน: บอสเลเวล 15?แค่เราสองคน?แน่ใจนะว่าไม่ได้ลากข้าไปเป็นโล่เนื้อ?]
[จวินหลิน: วางใจเถอะ เจ้าแค่ยืนตะโกนเชียร์อยู่ข้างหลังก็พอ]
[เจียงชิงเยว่จินเหริน: พูดไม่ออก.jpg เออ เจ้าเก่ง เจ้าทำได้ แล้วเจอกันกี่โมง?]
[จวินหลิน: ห้าทุ่ม]
[เจียงชิงเยว่จินเหริน: ได้]
ปิดหน้าต่างแชท จวินเหิงก็เริ่มฝึกฝนเลเวลอยู่แถวนครรุ่งอรุณทันที
สามชั่วโมงผ่านไปรวดเร็วปานกะพริบตา ไม่นานก็ถึงเวลานัดกับคาร์ล
จวินเหิงผลักประตูไม้ของร้านขายของเก่าคาร์ลอีกครั้ง ภายในร้านยังคงสลัว มีเพียงตะเกียงน้ำมันบนเคาน์เตอร์ที่ส่องแสงสีส้มวูบไหว
คาร์ลนั่งอยู่ใต้แสงตะเกียง ในมือถือซองเชิญสีแดงฉาน พินิจดูอย่างละเอียดใต้แสงสว่าง
“มาแล้วหรือ?”
คาร์ลเงยหน้าขึ้น แววตาเป็นประกายวาววับ: “เวลาพอดีเชียว”
เขาวางซองเชิญลงบนเคาน์เตอร์ แล้วเลื่อนมาทางจวินเหิง
จวินเหิงเดินเข้าไปหยิบซองเชิญขึ้นมา สัมผัสได้ถึงความนุ่มนวลประณีต
ลวดลายดอกกุหลาบปั๊มนูนสีทองบนปก เปล่งประกายเงางามภายใต้แสงเทียน
เขาเปิดซองเชิญออก ตัวอักษรบนหน้าในเขียนด้วยลายมือที่เป็นระเบียบสง่างาม ดูไม่ออกเลยว่าเป็นการปลอมแปลง